Πνιγμενος μεσα στη θλιψη μου αποψε σε περιμενω Μαγισσα μου..
Θελω να ερχεσαι να περνας απο εδω να ξεπλενεις λιγο το πονο της ψυχης μου..
Θελω να μου ερχεσαι εχω τοση αναγκη να σε δω αποψε να σε γνωρισω καλυτερα θελω..
Κουρασμενη και πονεμενη ειναι η ψυχη μου απο τη μοναξια και τη περιπλανηση σε δρομους σιωπης.. Καθισμενος μονος μου στην ακρη του ονειρου ειμαι και σε περιμενω..
Να μυρισω το αγνωστο αρωμα σου και να δω θελω το χρωμα των ματιων σου..
Μαγισσα μου βασιλεψε μεσα στη ψυχη μου η μοναξια και η πικρα μου..
εμεινε ανεκληρωτος ο ποθος μου για σενα..
ασβεστος ειναι ο καημος μου να σε δω..
αποζητω τη διψα νου σαν πυρωμενη φλογα για να σε δω..
τα χερια μου ποθησανε να σε αγγιξουν
φλογα φωτιας θελω να χυσω μεσα στην αγκαλια σου..
σκιρτω και ποθω αγνα να σε φιλησω και με ενα χαδι αγνο και αυτο να ξορκισω
την αδικη απουσια σου..
θελω να φυγουν οι σκιες θυμου που σου εχω μεσα μου και το πνευμα μου να ειναι καθαρο..
και οι σκεψεις μου καθαρες ξεχυνονται παλι αποψε που ειμαι μονος μου για να σε δω..
εδωσα υποσχεση στο εαυτο μου να ερθω θελω να σε δω..
Ε!
Χαιρετιζω την εργαζόμενη την άνεργη τη μετανάστρια τη προσφυγα τη συνταξιουχα γυναικα..
που δείχνει αλληλεγγύη και δυναμη σε καθε πτυχη της ζωης της..
η φετεινη επετειος μπορεί και πρέπει να αποτελεσει το επόμενο βημα στη κλιμακωση της παλης που διαξαγεται αυτη τη στιγμη εναντια στα σχεδια της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό..
η γυναικα προσφυγας ειναι σημερα επικεντρο του φετεινου εορτασμου..
η 8 Μάρτη ειναι μερα μνημης και τιμης για εκεινες της εργατριες που εσπασαν το φοβο τους τολμωντας να ζητησουν οσα τους ανήκουν..
σημερα ειναι μια μερα υποσχεσης για νεους αγωνες των εργαζομένων γυναικων του σημερα..
χρονια πολλα
Κριμα που τοσοι ερωτες να ζουν φυλακισμενοι στο μυαλο..
Επειδη ενας απο του δυο φοβηθηκε
και δε τολμησε δε μιλησε....
Χαιρε τραγουδιστη των ομορφων τραγουδιων σου..
Χαιρε πηγη αστειρευτη των υπεροχων στιχων σου..
Αποψε με πονο αποδεχομαστε το αδικο τελος της επιγειας ομορφης πορειας σου...
Με τα τραγουδια σου θα σε κηδεψουμε οχι με δακρυα..
και ειμαι σιγουρος η σιωπη σου θα ειναι τραγουδι για μας.
.ο αδικος θανατος σου αποψε ματωσε ολων μας της ψυχες..
τωρα τα τραγουδια σου θα ειναι μεσα μας πληγες του πονου..
απο σημερα θα εισαι στην γειτονια των αγγελων και θα ατενιζεις περηφανα τα τραγουδια σου που μας αφησες..
Παντελη πορευσου στους ουρανους εν ειρηνη..
τα τραγουδια σου..
Αξιον Εστι..!
καλο ταξιδι..
Ε!
Αποψε παλι μονος μου στο τζακι να ακουγεται μοναχα η φωτια..
Πικραμενος μεθυσμενος να καψω της αμαρτιες μου θελω μεσα απο λυγμους..
η αδικη απουσια σου εγινε πονος μεσα στη ψυχη μου με αγγιξε βαθια..
να ξες δεν εψαξα ποτε να βρω εξηγησεις..
Αφου το ονειρο μου να σε δω βυθιστηκε..
Εδω δακρυζει η ψυχη μου..
Νιωθω εγλωβισμενος απο τη μαρτυρικη σου απουσια..
Ειναι αυτη η απουσια σου που παντα θα με πληγωνει..
τα δακρυα μου αποψε δε με γλυκαινουν..
Νοθευμενο αποψε το κρασι που πινω για σενα αποψε που μπροστα στο τζακι σου γραφω..
και σε ενα σιγανο ψιθυρισμα σου φωναζω..
Αχαριστη φιλη εσυ..
Μη απορριψες με...
Ε!
Μη μου γρεμισεις ποτε της ελπιδες μου...
Αν δεν μπορεις να μου δωσεις καινουργιες...
Ειμαι παραξενος αντρας πολυ κωδικοποιημενος και δυσκολα με πιανει κανεις..
Ξερω δε προκειται ποτε να βρω ταιρι...
Και αν ζω μονος μου δεν εχασα ποτε τον εαυτο μου και την ζωντανια για ζωη..
Ζω παντα στη σκια ενος ονειρου που ξερω ισως δε θα γινει ποτε ...
Εχω μαθει να μη ζω ποτε στα συντριμμια μιας στιγμιαιας πραγματικοτητας που εχει χαθει για παντα..
Στο διαταυτα..
Ισως και να ειμαι ξεχωριστος μεχρι να αποδειξω το αντιθετο ισως...
Ε!
Σαν αντιπροσωπος της ομοσπονδιας ανεβαινω στο συνεδριο μας με ελπιδα και αισιοδοξια...
Εμεις η γενια των γριζομαλληδων δεν μας περνουν ευκολα για δουλεια και ειναι προβλημα.
φτασαμε εμεις οι οικοδομοι στα ορια της επιβιωσης ..
στα μεγαλα εργα στους οδικους αξονες στη πολη του αγρινιου δε μας περνουν για δουλεια και αν παμε το μεροκαματο μας ειναι λιγοτερο απο 30 ευρω και αυτο δεν ειναι αναπτυξη για μας τους οικοδομους ειναι αναπτυξη για το κεφαλαιο και δε τη θελουμε..
Να μεταφερω επισης της στεγαστικες αναγκες μας που εχει η πολη μας που αν γινοντουσαν θα εδιναν πολυ δουλεια σε πολλους οικοδομους...
Οπως εχουμε αναγκη απο παιδικους σταθμους παιδικες χαρες σχολεια πλατειες αντιπλημμυρικα εργα και δρομους.. .
Να μεταφερω μηνυμα σαν συνεδρος οτι σημερα που μιλαμε κλονιζονται τα ιερα και οσια των δικαιωματων μας...
επισης πρεπει να αγωνιστουμε να σπασουμε τα δεσμα της συγχρονης σκλαβιας για αναπτυξη που θα ικανοποιει της δικες μας αναγκες της αναγκες του οικοδομου..
Ζητω το συνεδριο μας..
Ζητω οι οικοδομοι..
