φωτια μου..με ακους..?? η κοιμασαι..???

---------_
φωτια μου...
εισαι η τελευταια μου σκεψη γραμμενη στο τοιχο μου με πλατεια γραμματα.
σαν εκεινα τα αψυχα που γραφουν στα μνηματα οι ανθρωποι οταν πεθαινουν...
εδω μια χειμωνιατικη παχνη τυλιγει τη νυχτα αποψε και παλι..
δεν επαψα να σε ονειρευομαι. η μορφη σου εδω ζωγραφισμενη στον τοιχο μου.
οι σκεψη μου σε σενα συνεχεια.
κανενα αστερι δεν λαμπει εκει που εισαι . καμια νυχτα δεν ακουει το ονειρο σου.
σημερα βαρια τα βλεφαρα σου κοιμηθηκαν σαν μαυρες σιωπες της σεληνης τυλιγμενες βαθια στη θλιψη του κοσμου εκει που εισαι.
ξερω εισαι μονη. εσυ και η ψυχη σου.
και καθως ο ανεμος πεθαινει στα σοκακια που ζεις εγω εδω να σου γραφω στο μικρο μου χωρο χωρις να θελω να κοιμηθω.
οι ομορφες μνημες μας σαν φως στο σκοταδι δεν με αφηνουν.
να ξερεις αν δακρυσει ενα αστρο θα φυγω απο εδω στο υποσχομαι.
αν ραγισει η φωνη σου θα ξερεις..
χιλιες στιγμες  διπλωμενες σε ασημι στη χαμενη ψυχη σου θα ειμαι..
ειχες πει οτι τα ονειρα δεν ζουν για παντα.. πως να αντεξω εδω που ειμαι χωρις ονειρα μου λες. για πεσμου φωτια μου...
και πως να αντεξει ενας κοσμος χωρις ονειρα..
εψαχνα κατι απο εσενα και εχει μεινει εδω για παντα..το δακρυ σου..  το χαμογελο σου.. και ο ψιθυρος σου... και δεν ειναι ονειρο εισαι αληθεια...
φωτια μου...
τα ομορφα σου λογια.. ανθη ασημοχρυσα εδω στο χειμωνιατικο κρυο μου  μιλουν για σενα. και εγω εδω να ζωγραφιζω καθε νυχτα τη μορφη σου .
σε ενα κομματι χαρτι.. να σου φωναζω..
με ακους..?? η κοιμασαι..??
Ε!

εισαι ενοχη...!!!

-------_
φωτια μου..
στη σκεψης μου τη φυλακη..
σε εχω φυλακισμενη...
που εχει μοναχα ενα κελι...
και αλλη καμμια δεν μπαινει..!!
φωτια μου...
εχθες βουτηξα τα χερια μου παλι στο μελανι..
της ψυχης μου..
και σε αγκαλιασσα..!!
ηθελα να αφησω τα αποτυπωματα μου..
πανω στο χαρτη του κορμιου σου...
αποψε τη νυχτα και πριν την αυγη.. θελω παλι
να ξαναερθεις.  σε προσμενω..
να σκορπισεις χαρα . να ξαναγινεις φωτια...
και την ευτυχια να μου φερεις..
σε καλω να ερθεις να απολογηθεις..
το μαυρο σου πενθιμο φουστανι  να ανοιξεις να φανουν οι σιωπες σου και..
οι πληγες σου που ο χρονος εκει πανω σου εχει κανει..
κανεις δεν θα φωναξει οτι εισαι ΕΝΟΧΗ..
γιατι εδω στου ισοβιτη το κελι..
τετοιες που ειναι οι πληγες σου..  εδω   φανταζουν  καλλη...
φωτια μου...
μεχρι να ερθεις.. στον τοιχο στο κελι.. ζωγραφισμενο και παλι με κοκκινο του παθους το ονομα σου εγραψα
χαραγμενο με αγαπη..
και διπλα ενα λουλουδι..
το πιο ομορφο για σενα..
Ε!

γυμνο μου ονειρο..!!!

- - - - - - - - -.
φωτια μου...
αξιοποιησε αυτο το γραμμα και εγω θα ειμαι εδω να σε αγκαλιασω οταν θα ερθεις στο ραντεβου..
αξιολογησε το παθος μου και εδω ειμαι εδω να σε περιμενω να μην ταπεινωθει το ονειρο μας την νυχτα που θα σε επισκεφτει.
αξιοποιησε την ευκαιρια και εγω απο εδω μεσα θα βαλω τους κεραυνους να φωτισουν το δρομο σου οπως θα ερχεσαι κοντα μου..
αξιολογησε το μυνημα μου και εγω εδω θα κανω γιορτη το παθος μας που θα εισαι εδω μαζι μου...
αξιολογησε αυτη την ευκαιρια και εγω απο εδω θα βαλω τα αστρα να χορεψουν μεχρι το πρωι εξω απο το σπιτι σου για τη χαρα που θα μου δωσεις..
φωτια μου..
στο μικρο μου κελι συντροφια μου ειναι μονο ο πονος μου..
ελα εσυ να με παρηγορησεις..!!
μεσα στην καρδια μου υπαρχει η ευγενεια μου..
ελα εσυ να την εκτιμησεις...!!
στο κελι μου το μικρο κανει σταση το ονειρο..!!
ελα εσυ και μαζι να συνταξιδεψουμε..!!
φωτια μου..
ο δρομος της καρδιας μου ειναι ηθικος..
ελα και μονη σου να τον δεις..
η ψυχη μου ειναι φωτεινη..
ελα εσυ με την ποιηση σου να την τραγουδησεις..
οπως εσυ ξερεις..
το ονειρο της ζωη μου ειναι μεγαλο.
ελα να το ζησουμε μαζι..!!
φωτια μου..
φοβαμαι να σου πω ποσο σε ποθω..!! γιατι η καρδια μου ειναι φωτια και μπορει να καψει τα θελω σου που θα θελησουν να πεταξουν εδω κοντα μου..
φοβαμαι να σου πω τη λεξη σε ποθω..!! γιατι τα βλεματα μας ειναι καθημερινα και χαμογελαστα..
ελα σημερα και γεμισε με την γλυκια σου παρουσια το μικρο μου χωρο να παρω λιγο και παλι χαρα.
σε περιμενω ελα στο γυμνο μου ονειρο ξανα..!!!
Ε!

αργησες και εσυ να ρθεις...!!!

- - -/- -  -
φωτια μου..
δεν απομεινε τιποτα στο χωρο της καρδιας μας και στη ζηση μας..
η σιδερενια πορτα εδω εγινε σημαντρο σαν θανατικος εσπερινος.
τα ονειρα που φιαχναμε εφυγαν και ο χρονος τωρα δειχνει τις ρωγμες του κορμιου μου..
η νυχτα εδω ατελειωτη μακροσυρτη και εσυ δεν βρισκεσαι πουθενα..μητε στο φτερουγισματα των πουλιων μητε στο ονειρο μου..
ο αερας εξω μου προσφερει ακατανοητες συλλαβες.
ειναι η ωρα τις νυχτας που μονο λησμονια και σιωπη εδω υπαρχει..
εμειναν μονο το ονειρο μας και ο ερωτας να σκεφτομαι και το παθος μας..
ενα παθος καμινι.. μαυρη κολαση αμαρτιας η σκεψη μου για σενα που καταπινει την ψυχη μου..
τιποτα δεν εχει απομεινει εδω.
μονο η σκεψη μου αδεια σαν λεηλατημενη κιβωτο..σαν μια σελιδα σκονισμενη απο το τετραδιο μου.. ενα τετραδιο γεματο με την ιστορια μας..
μια θυμιση μονο που οσο παει ξεμακραινει.. σαν αερας..
φωτια μου τωρα η σιωπη εδω και η μοναξια μου απεραντη.
καθισμενος στο στενο μου κελι καθομαι και αναλογιζομαι τα χαμενα μου ονειρα και τοτε η παρουσια σου εισβαλλει σαν πυρινη φωτια..
πιστευω αλλιωτικα θα ησαν τα πραγματα αν ηθελες εσυ.
ομως εγω εδω να σφαδαζω απο τον πονο της ψυχης μου ακουγοντας τραγουδια και να σου τα αφιερωνο.
μονος μου να ακουω μονος μου να μιλαω.
σκορπω λιγη χαρα σε οτι εχει απομεινει στην πονεμενη μου καρδια.  και τοτε φωτια μου προβαλλεις εσυ με τα καταμαβρα μαλλια σου ριγμενα στος ωμους σου..
θελω να σε κλεισω μεσα μου και η θλιψη της ατερμονης μοναξιας μου  να σε ζωγραφισει αλλη μια ακομη φορα σαν φωτια που εισαι στην πιο τελεια και εκθαμθωτικη μορφη σου..
δεν θελω τα ονειρα μου να πανε χαμενα..
μπορει αυτα που σου γραφω και με τα τα δυο αστερια που βλεπω απο το μικρο μου παραθυρακι να μου φερουν την αισιοδοξια που ζητω..
για την ωρα νοιωθω περηφανος που ερχεσαι και μου μιλας εστω και ετσι ...
προσπαθω φωτια μου να δαμασω τον εαυτο μου για να μην σε πλησιασω και σε πληγωσω...
τωρα ενα μελωδικο τραγουδι σαν κραυγη λυπημενη ακουγεται και σκιζει τη νυχτα εδω πανω...  το
αργησα .. να σε γνωρισω... αργησες.. και εσυ.. να ρθεις...
Ε!

η 28η με δικα μου λογια..!!!

------
μοσχοβολαει  η αυλη στο πατρικο μου σπιτι..
βασιλικο και ασβεστη..
παντα τετοιες μερες φιλοι μου..και πριν δυο χρονια που ειμουν εξω εκει στο πατρικο μου εβλεπα την μητερα μου ευλαβικα να ξετυλιγη τη σημαια..
και την αναρτουσε  στο πιο προβεβλημενο σημειο του σπιτιου μου.. αυτο το εκανε συνεχεια καθε χρονο δυο φορες..
φετος απο οτι μιλησαμε στο τηλεφωνο δεν θα βαλει σημαια απο το θυμο της και την οργη που εχει για το κρατος γιατι τις μειωσε την συνταξη της..
και με το δικιο της..
την παραδεχομαι...
συνεχιζω.
  οταν ημουν εξω περιμενα με το τουφεκι να βρω μια μερα αργιας για να χορτασω υπνο..
και πανω στον υπνο το γλυκο να τα μεγαφωνα του
σχολειου με τα εμβατηρια..
τι των εχθρων τα φουσατα περασαν..
τι ο λιβας που καιει τα σπαρτα..
τι βαζει ο ντουτσε τη στολη του με ολα τα φτερα..
εχανα τον υπνο μου και σημερα το θυμαμαι..
πολυ εμβατηριο υπηρχε τοτε...
θυμαμαι ακομη..
  οταν ειμουν μικρος η εκανα παρελαση η παρακολουθουσα τους αλλους ηταν θυμαμαι χρονια της χουντας.  πετρινα χρονια τοτε και χρονια του φοβου και της σιωπης...
ακομα και σημερα που σας γραφω η μητερα μου εχει το συνδρομο της κατοχης.. να τρως μου λεει εκει πανω που εισαι.  και να. την αγαπημενη μου μπομποτα να την στελνει ακομα και σημερα εδω..
 Α! ρε μανα!
 σπανια και πολυτιμα μαθηματα που μου εδωσες στη ζωη μου και εγω εδω τη σκυταλη να προσπαθω να την δωσω σε αλλους φιλους εδω μεσα.
και ξερω ειναι δυσκολο πολυ ..

σημερα φιλες μου και φιλοι..
η πολεμικη ιαχη ,,αερα-αερα,, χλευαζει το χαλαζι απο σφαιρες κοροιδευει τις εχθρικες βομβες..
ειρωνευται τον καταιγισμο απο τις οβιδες..
και αντιστεκεται..
στη σημερινη γιορτη σημερα ειναι γιορτη των ελληνων.
ειναι γιορτη του ελευθερου πνευματος..

οι σκιες των ηρωων που σας παραστεκονται στη σημερινη σας παρελαση..
σας θυμιζουν την αιωνια προσταγη..
,,η ταν η επι τας,,
σημερα φορο τιμης και ευγνωμοσυνης αποτιει σημερα η ελλαδα στους αθανατους του επους του 40
στο ελπιδοφορο φως του ελληνικου οχι  στρεφονται και σημερα με αγωνιωδη τα βλεμματα πολλων λαων..
και ακομη..

η ειρηνη και η ελευθερια δεν εξυπηρετουνται με την ηττοπαθεια και την συνθηκολογηση..
οι λαοι που υποτασονται στη βια και παραδιδονται αμαχητι..
χανουν οριστικα και αμετακλητα την τιμη και την υποληψη τους...

και τελος φιλοι μου.  του χρονου δεν θα ειμαι εδω για να σας γραψω..
αν και δεν ειμαι των ζητω κραυγων. στον αερα θα κανω μια ευχη  να βρεθει του χρονου καποιος αλλος εδω στο αγαπημενο μου μπλογκ  για να γραψει με δικα του λογια το...
ζητω η 28η οκτωμβριου 1940
Ε!

αποψε στιγμη σιωπης..

----
ομορφες λεξεις οι προχθεσινες που ειπαμε..
νοτισμενες με κοκκινο παθος...
τωρα μια μαυρη θλιψη με  αχνα τα δακρυα  μου  εχουν σκορπισει εδω πανω στο μαυρο πεπλο της νυχτας..
αποψε..
ο ανεμος του χειμωνα τυλιγει το σπιτι σου με την ανασα του και αποκοιμιζει τις σκεψεις  σου  που σε πληγωνουν..
για να με ονειρευτεις πιο καθαρα...
εγω εδω..-
δεν ποναω  δεν κρυωνω  δεν φοβαμαι μονο σε περιμενω γιατι ξερω πως εισαι καπου εδω στο σκοταδι μαζι μου..
σχεδον σε νοιωθω να με αγκαλιαζεις και εγω εδω θλιμμενος και αμιλητος..
να ζωγραφιζεις την αγαπη σου στο κορμι μου..
να μου αγγιζεις εκεινες τις ομορφες λεξεις που σου ειπα και να τις ζωντανευεις με την ανασα σου..
με το γελιο τη σκεψη το βλεμμα σου...
ηρθες λοιπον..
αποψε.. σκοτωσες το φοβο σου για παντα..
αποψε..
ειμαι για παντα δικο σου...
αποψε..
ξ
Ε!

σταζεις ερωτα..!!

ΦΩΤΙΑ ΜΟΥ...
ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΓΓΙΞΩ ΠΑΛΙ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΣΟΥ..
ΝΑ ΚΑΩ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ ΤΟΥ..
ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ ΤΗΣ  ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ..!!
ΜΕΣΑ ΣΟΥ..!!
ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ.. ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΕ ΧΟΡΤΑΣΩ..
ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΩ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠΟ ΣΕΝΑ..
ΝΑ ΜΟΥ ΜΕΙΝΕΙ ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΣΟΥ..
ΝΑ ΕΧΩ ΚΑΤΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥ...
ΓΙΑΤΙ ΦΩΤΙΑ ΜΟΥ ΕΣΥ..
ΣΤΑΖΕΙΣ ΕΡΩΤΑ..
Ε!