δεν ειμαι καλα...

Αποψε δεν ειμαι και τοσο καλα..
Ψυχολογικα..
Πινω εκει που δεν επινα καθολου..
Κλαιω καποιες φορες απαρηγορητα..
δε βγαζω ακρη...
ισως  αγαπη δεν ειναι παρα η αναγκη να υποφερουμε..
καποτε μιλησες χαμογελασες..
και εγω σε πιστεψα..
μα η καθε σου λεξη καθε χαμογελο σου  ψεμα..
δεν περιμενα και τιποτα...
Μαγισσα μου...
Ε!

Συγνωμη Μαναααα...

βουβη η οψι της σημερινης ημερας..
χλωμα συννεφα αγκαλιαζουν εδω πανω που ειμαι στης σερρες της φυλακης τον ουρανο..
 καπου καπου φαινονται ανταυγειες ηλιου..
 θεια μεγαλη εβδομαδα..
μεσα απο  το μκρο κελι μου και απο το  παραθυρακι μου  βλεπω εξω να ειναι..
 ανθισμενα τα φυλλα απο τα δενδρα μια παλια  γοητεια στα πινελα..
 παντοκρατωρα ζωγραφου..
και εσυ αγνωστη φιλη να καθεσαι καπου στα κρυφα και διαβαζεις εμενα..
 την αναδρομη και την διαδρομη ενος  αδικημενου και αγνωστου γνωστο σου φιλο..
 προσπαθησα ολο αυτο το καιρο να ποτισω τη γλαστρα της αγαπης..
 θελησα να συντροφευψω τις σκεψεις μου με τις καλοσυνατες δικες σας και ολης της παρεας μου
απο εδω μεσα..
σε μια υπεροχη για μενα κατανυχτικη λειτουργεια αγαπης..
στο ματαιο τουτο κοσμο..
 ξεκινω πρωι πρωι το γραψιμο μου με ενα καφε διπλα μου και αδιαφοροντας το τι θα βρω μπροστα μου εδω μεσα..
και με πιστη στον θεο  και ελπιδα οτι ειναι θεου χαρι να πετυχεις και να προστατευσεις αυτους που αγαπας..
 σκεφτομαι χωρις καλες γνωσεις αλλα με αγαπη και σιωπηλη εκφραση περιμενω την πολυποθητη ελευθερια μου..
με μεγαλη πιστη στο θεο λεγω και τις σκεψεις της δικες σας και με αγαπη για ολα αυτα που ενοιωσα θυμο πικρα πονο μοναξια και αδικια τα σβηνω ολα στο ηλιοβασιλεμα της μερας..
 και χαρουμενος πολλους αγαπησα κανεναν δεν εμισησα απειρους συγχωρεσα.
σας ζητω με συγκινησι αφηστε καπου ενα ποτηρι να με περιμενει πνευματικα στη παρεα σας για να γιορτασω και εγω..
την χαρμοσυνη αποφυλακιση μου την ημερα που ερχεται καπου εκει κοντα μαζι σας..
 ροδοσταλιδες οι μνημες μου τωρα που τοση πολυ ομορφια αγαπης και καλοσυνης
απο παντου ξεχυθηκε στην πληγωμενη μου        καρδια χαρι σε σας φιλες μου και φιλοι..
 μερες που ειναι και που ολοι περιμενουμε την ανασταση του θεανθρωπου ..
 κλαιγοντας περιμενω την λυτρωση μου και προσευχοντας κρυφα και ταπεινα κατω απο την εικονα του.
 προσευχομαι για την αδικη μοιρα μου και τα λαθη που εχω κανει..
 και αν καποιους στεναχωρισα ζητω να με συγχωρεσουν και ολους τους συγχωρω..
και ας με πικραναν στη ζωη μου..
 ακομα και τον θεο μου τον εχω συγχωρεσει για την αδικια του..
 ξερω σας κουρασα αλλα τα χειλη μου φιλησαν την πενα και αυτη αρχισε να τρεχει για να σας πει λιγες νωπες σκεψεις..
 απο ενα αγνωστο γνωστο φιλο απο μια   ανθρωπινη τραυματισμενη ψυχη...
και εσυ γλυκια μου μανα μη κλαις αλλο σκουπισε τα δακρυα σου..
και τη κυριακη μερα αγαπης που ειναι στρωσε το καλο σου τραπεζομαντηλο..
και βαλε ενα αδειο πιατο διπλα σου για μενα..
τα χρονια περνουν γρηγορα  και θα ειμαι κοντα σου  συντομα..
φιλω το γραμμα αυτο ειναι σαν να φιλω τα χερια σου..
και σου φωναζω μεσα απο εδω που ειμαι κλεισμενος..
συγνωμη μαναααα...
Ε!

Σερφαρω στη Μοναξια μου..

Μαγισσα μου.. 
κανε  χωρο αποψε θελω να σερφαρω μεσα στη πληξη σου..
φορω κατασαρκα και εγω τη θλιψη και τη μοναξια μου..
ελα να  δουμε μαζι  αποψε τη ζωη που μας σαρκαζει..
ασεμε  να σερφαρω  αποψε κοντα σου  διπλα σου μπας και βγουμε απο το μαυρο της ζωης μας...
αιωρεισαι αναμεσα σε θλιψη και πληξη βλεπω της ρωγμες που εχεις σε διαβαζω παντα στα κρυφα..
αποψε θελω να σε  απομαγευσω απο ολα τα ρημαδια της ζωης σου..
μεσανυχτα βαθια και τα ονειρα σου επιτιθονται. δεν παρνουν παραταση..
και εσυ εκει μονη  να σερφαρεις και  εγω εδω παντα μονος μου να σου γραφω..
με βλεπεις ψυχορραγω καθε μερα στη σιωπη και στη μεγαλη μοναξια μου..
τραυματισμενος ειμαι απο σενα ακομη..
αφου δεν απαντας δε περνας πια δε μου μιλας..
ελα αποψε να σερφαρεις διπλα μου..
το μικρο δωματιο μου κατοικησιμο ειναι η πορτα ανοιγοκλεινη μονο για σενα μα εσυ δεν ερχεσαι
και  οι εφιαλτες μου εδω.. 
η συνειδηση μου καθαρη..
 μα ποναω μαγισσα μου..
Ε!

Μουσικη Ποιηση...

Χθες κοινωνησα αυτο που λεγεται αληθινη μουσικη ποιηση....
εχθες με μαγεψε το αφιερωμα στο βαρναλη..
οι απαγγελιες σας μεσα μου σαν απο  αγιο δισκοποτηρο χυνοταν μεσα στη ψυχη μου..
ψυχα  ψωμιου ηταν η ποιηση σας βουτηγμενη μεσα στον αχραντων  μυστηριων..
Δοξα στο Παθος σας..
Δοξα στην ομορφη υπεροχη βραδυα σας..
εκεινη την ωρα της Υψιστης ομορφιας βραδυας
ομορφη  μουσικη ποιηση Ξεχυνονται στο Μυρωμενο αερα εδω της Νυχτας στη πολη του αγρινιου..
ενα Μεγαλο ευχαριστω Υψωνω σε σενα  φιλη..
που μου εδωσες ομορφια πολυ εχθες  στο βιβλιοπωλειο σου..
με Εργο του Νου και της Ψυχης..
ταυτισμενη με τη ποιηση εισαι και παντα φλογες ποιησης δημιουργεις..
η υπεροχη χθεσινη βραδυα  σου εγινε πυρσος ζωης για ολους μας..
λαβαρο θελω να στησω και συμβολο να γινει η χθεσινη βραδυα...
αρχη της ανοιξης με μαγεμενη νυχτα..
το υπεροχο τραγουδι που εκλεισε την ποιηση σας  γεμισε της σκεψεις μου..
το δοξαρι του εγινε μεσα μου συνθημα επαναστασης..
και καθως περπατουσα  τραγουδουσα μονος μου στο δυνατο...
αιντε βιβα αντε ψωνιο..
αιντε συμβολο αιωνιο..
αν ξυπνησεις μονομιας 
 θαρθει αναποδα ο ντουνιας...!
Ε!

Αποψε...

αποψε θελω να σου γραψω για της επιθυμιες μας..
που καποτε μας φλογισαν θυμασαι..?
για τα τοσα πραγματα που θελαμε..
και που τωρα τα αρνηθηκαμε..
να σου γραψω θελω για της απεραντες νυχτες μας ..
που θελαμε να ταξιδεψουμε..
μαζι..
τωρα μονοι μας ξεχωριστα να ειμαστε..
με λυπημενες της ψυχες μας και θλιμενες της καρδιες μας..
να ενεδρευουν ακομη σε απροβλεπτα σκιρτηματα...
Ε!

Προδοτης Καθρεπτης...

το φως της αυγης ελουζε το δωματιο της.
και ο ηλιος μας βρηκε ιδρωμενους να τρεμουμε απο ποθο..
ετοιμοι για εναν ακομη οργασμο..
λιγο λιγο αρχισα  να χανομαι στην αβυσσο του υπεροχο κορμιου της που νομιζα πως γνωριζα πολυ καλα..
ο καθρεπτης της πολλαπλασιαζε και ενετεινε το παθος μας που νοιωθαμε..
συμμετεχοντας σαν ενας βουβος συνενοχος στην ακολασια μας..
σαν προδοτης καθρεπτης..
καταφεραμε να ξανανοιωσουμε νεοι και οι δυο μας..
μετα απο τοσο καιρο αποχης απο ερωτα...
αφηνοντας ανεξετηλο το τοσο καλα κρυμμενο για μηνες το παθος μας..
ωραια νυχτα..ωραιο πρωι..
 χιλια ευχαριστω...
Ε!

Εκει να Πεθαινα....

Το καλυτερο μερος για να πεθανω και  να παω στον παραδεισο..

ειναι η κρεβατοκαμαρα  της γλυκιας μου Μαγισσας...

Ειναι θυληκο  που μου στοιχειωνει της φαντασιωσεις μου και με καλει

να ταξιδεψω στη υπεροχο κορμι της με βαρκα την ηδομη και μονο..

το  γλυκο  μου κοριτσι η γλυκια μου Μαγισσα θα μπορουσε απο μια αθωα σκανδαλιαρα παιδουλα
με ροζ σοσονακια να μεταμορφωθει σε μια σκυλα με γοβα στιλετο..
και σκοτεινο φοντο και να μη  ξερεις τη να διαλεξεις...
ενα ειναι σιγουρο τι θελω πολυ...
μια νυχτα μαζι της στη κρεβατοκαμαρα της και μετα  το τελος..
δε με νοιαζει..
μια ολοκληρη νυχτα να ηταν μονο δικη μου...
να την αγγιζα να τη μυριζα να την αγκαλιαζα..
το παθος μου να οργιαζει με φοντο την αγκαθωτη καρδια  tattoy με το ονομα της μεσα γραμμενο Μ...
 που εχω χαμηλα να με δαγκωνε...
και μετα η γαληνη...
εκει ειναι η καταληλη στιγμη για να σβησω...
τι αλλο ποιο συρναπαστικο μπορει να συμβει στη ζωη μου..
ασε που θα το μαθει ολος ο κοσμος στη πολη  της εκει πανω οταν θα βρουν το πτωμα μου πανω στο κρεβατι της..
και τοτε θα πουν πως κοιμηθηκα με τη γκυκια Μαγισσα μου..
ολοι τοτε θα με ζηλεψουν..
και ολοι θα ξερουν  οτι το Νυχτολουλουδο πηγε στο Παραδεισο..
Ε!