το τροπαριο μου σαν της κασσιανης...

το τροπαριο μου σαν της κασσιανης...
Χριστέ μου εγω που αμαρτησα πολυ στη ζωη μου....
σερνω τωρα τον πονο μου πανω στα ιχνη απο τα βηματα σου...
γνωριζεις πως ειμαι φτωχος και ανεργος και ουτε λιγα λουλουδια δροσερα δε μπορω να σου φερω στην εκκλησια στον επιταφιο σου...
με τυλιγει η πικρα η μοναξια ο πονος καθε μερα ...
και αυτη η μεγαλη ανεργια που εχω με ματωνει με κανει να βριζω...
και ο ποθος η ελξη της αμαρτιας το ασιγαστο παθος μου με τραβα οπως την πετρα στο βυθο...
Ημαρτων σχωραμε και ακου τον αναστεναγμο της δικης μου καρδιας...
Χριστέ μου δεξου αποψε τα δακρυα μου και θερμα σε παρακαλω σημερα σαν την μοναχή κασσιανη...
ασε με να σου φιλησω τα ποδια και με τα δακρυα μου τα καυτα να στα ξεπλυνω....
και με τα γριζα μαλλια της κεφαλης μου μετα να στα στεγνωσω....
εσυ Χριστέ μου που το ελεος σου ειναι αμετρητο...
συγχωρα Χριστέ μου τους φιλους και τους γνωστους μου που δεν με περνουν για δουλεια ...
αποψε μονος σιωπηλα ταπεινωτικα πεφτω μπροστα στην αγια εικονα σου στα γονατα για ενα προσκυνημα συντριβης....
να αφοσιωθω απερισπαστα στη προσευχη για σενα τρεμοντας απο φοβο και αγγαλιαση...
σαν της μοναχής κασσιανης που ειναι σημερα...
και ελεησον μου κατα το μεγα ελεος σου....
Ε!

παγκοσμια μερα ποιησης...

παγκοσμια ημερα ποιησης σημερα....
αγαπημενοι μου ποιητες...
Νερουντας καβαφης και φωτης αγγουλες ο εργατικος ποιητης της ομορφης χιου.
σας λατρευω....
και αν καποτε φιλη μου και φιλε χαθεις μεσα στο δασος και απο καπου ακους εμενα να απαγγελω ποιηση μονος μου ...
πλησιασε με αφοβα ...
να ξες στη ζωη οι κακοι μονο δεν απαγγελουν και δεν τραγουδανε....
χρονια πολλα στην αγαπημενη μου ποιηση...

8 μαρτη γιορτη γυναικας...

για ολες της γυναικες σημερα....
χαιρετιζω της γυναικες της εργατικης ταξης της λαικης οικογενειας....
και λεγω μη μεινετε αλλο απαθεις....
μη δεχεστε αλλο να χανεται δικαιωματα και κατακτησεις...
για να ερθει η αναπτυξη τους που λενε με φτωχεια και ανεργια...
μπειτε μπροστα αντιδραστε και απαιτηστε ολα οσα σας ανηκουν...
σημερα η 8 μαρτη ειναι μερα μνημης και τιμης για εκεινες της εργατριες που εσπασαν το φοβο τους ....
τολμωντας να ζητησουν οσα τους ανηκουν....
σημερα ειναι μια μερα υποσχεσης για νεους αγωνες εργαζομενων γυναικων του σημερα....
ζητω η 8 σας μαρτη...
χρονια σας πολλα...χρηστος οικοδομος...

γιορταζει το ονομα μου....

Ε ! ερωτας...!
γιορταζει σημερα το ονομα μου με το μοναδικο κατακοκκινο μονογραμμα....
χαραγμενο παντου να το εχω πανω σε τραπεζια που τα πινω....
γραμμενο μεσα σε ολα τα τετραδια μου...
σταμπα στης οικοδομες που δουλεβα το εγραφα εκει....
ακομη και μεσα και πανω στο αμαξι μου...
Ε ! εψιλον με φωναζουν οι φιλοι μου ακομη στην αγορα στα καφενεια στη δουλεια στη γειτονια στο σπιτι μου....
Ε ! εψιλον ερωτας το γελαστο παιδι ο ερωτικος αντρας της χαρας της αγαπης και της θλιψης....
στη ζωη μου ακομη και τωρα μονος μου οπως ειμαι....
προσδοκω τον ερωτα και οχι το θεο...
και θελω να γνωρισω εναν ερωτα πιο δυνατο και απο το φοβο του θανατου....
Ε!

σ' ερωτευτηκα...

ομορφη χιος μου....
ειμαι φτωχος δεν εχω τιποτα αλλο εκτος απο τα ονειρα μου....
ολα τα ονειρα μου τα απλωσα σε σενα στην ομορφη θαλασσα σου...
μεσα στην υπεροχη απλωταρια σου ...
και μεσα στον δροσερο σου κηπο...
παρακαλω τον ομορφο κοσμο σου να περπαταει ελαφρα για να μην πονανε τα ονειρα μου....
ομορφη χιος μου....
καθε πρωι μετα το σταυρο μου μπροστα στο εικονοστασι φιλω την φωτογραφια σου που εχω....
γονατιζω μπροστα σου σε φιλω οπως για να σε βεβαιωσω πως ολος μου ο νους....
ολο το ευρος του πνευματος μου , ολη μου η καρδια υπαρχουν μονο για σενα....
ομορφη καλη μου χιος....
αν μπορουσα να γραψω για της ομορφιες σου τα καλα σου που εχεις....
και με φρεσκους αριθμους να αριθμησω ολες σου της χαρες που εχεις παλι και παλι...
θα μου ελεγαν ψεματα λεγει ο χρηστος....
εισαι τοσο ομορφη τοσο καλη και ειμαι τοσο μονος...
ομορφη χιος μου
σ ' ερωτευτηκα.....
Ε!

σου ταζω προσευχη....

αγιε πνευματικε μου γεροντα ελα και παρε το πονο και τη θλιψη που εχω για την ομορφη χιο μου και τα δακρυα μου που ριχνω για αυτη...
στιψτα σε παρακαλω στο αγιο δισκοποτηρο σου στη θεια λειτουργια σου μαζι και τα δακρυα μου καντα κρασι....
Αχραντων Μυστηριων....
αγιε γεροντα μου αρπαξε τη φωτια που εχουν τα δακρυα μου και τα καντηλια με πονο και αγαπη εκει αναψε....
εκει μπροστα στο ιερο σου αναψε και κανε προσευχη να γυρισω πισω θελω στην ομορφη χιο μου....
θεε μου εσυ που με πηγες εκει στο νησι περυσι και πρωτη φορα αντικρισα τον ηλιο οπως χαραζει στο αιγαιο...
εκει που ειδα τη θαλασσα να υψωνεται απο τον ανεμο της..
σε ικετευω ελα και κανε κατι παλι να γυρισω πισω να τα δω και παλι τωρα τα μποφορ της...
οπως και της ανθισμενες κερασιες της μεσα στο κηπο της πλατειας της
τον αερα της απλωταριας της και την υγρασια στο καστρο της...
μη με αφηνεις δε μπορω μακρια της ελα σε παρακαλω στη πονεμενη μου ψυχη...
καθε μερα της γραφω και την αναζητω...
η σκεψη το μυαλο μου εκει...

 αδυτο το φεγγαρι καθε βραδυ διαβει το αισθημα μου...
η φωτογραφια της μπροστα στο γραφειο μου να τη βλεπω να της μιλω...
αγιε γεροντα μου μαζι με σενα αποψε στο αποδειπνο μου ταζω προσευχη να γυρισω πισω στην ομορφη χιος μου...
γιατι ποναω για αυτη....

Ε!

μη ζητας να ειναι ....

καλη μου φιλη εσυ....
μην ζητας να ειναι παντα ημερα, δεν μπορει υπαρχει η νυχτα......
μην ζητας να ειναι παντα ο ηλιος, δεν μπορει υπαρχει το φεγγαρι.....
μη ζητας απο τα φυλλα να παψουν να πεφτουν, δεν μπορει υπαρχει ο ανεμος....
μη ζητας απο ενα ανθρωπο να μεινει για παντα κοντα σου, δεν μπορει υπαρχει ο θανατος....
μη ζητας απο μενα να φυγω απο κοντα σου, δεν μπορω , σε ποθω....
φιλη μου....
ασε με σε παρακαλω να ζω στην ακρη μιας σκεψης σου....
και οταν το βραδυ θα νυχτωνει και βασιλευει η μοναξια....
οταν τα αρνια θα παγωνουν στης στανες στο κρυο....
και το φεγγαρι θα χλωμιαζει....
και οταν θα εισαι και εσυ μονη σου εκει στο σπιτι σου....
και εξω θα εχει παγωνια...
τοτε θυμισουμε εστω για λιγο....
για μενα θα ειναι αρκετο να ξαναζησω.....
Ε!