δε θελω αλλο να με πονας..

λυπαμαι που σε πιστεψα και τιποτα ποτε μου δε σου ζητησα..
το ηξερα και στο ειπα χαμενος εγω θα ειμαι στο τελος...
λυπαμαι γιατι εβλεπα πως ησουν κομματι της ζωης  μου..
και τωρα ποναω γιατι σου εδωσα κομματια της αγνης ψυχης μου..
πες μου τωρα τη γυρευεις απο μενα τη ζητας ακομη...
τη θες..? τη ζητας..?
οτι μου απομεινε το πηρες...
κριμα σου που ευκολα το ξεχνας...
πηρες αυτα που ηθελες και σου εδωσα και αλλα..
παψε πια να με κοιτας με αυτα τα ματια σου τα πλανα..
γυρνα σε παρακαλω εκει που ησουν μονη σου πια χωρις εμενα..
κρατα της αναμνησεις μας τραβα μπροστα το δρομο σου και χαμογελα...
αυτο που εζησες  μαζι σου ηταν πολυ μεγαλο..
και πιο δυνατο και απο τον ανεμο..
υπηρχαν μερες που πλημμυριζαν τα ματια σου τα χειλη σου απο τα φιλια μου...
υπηρχαν μερες που ο κοσμος γεμιζε απο αγαπη απο ερωτα οπως σε κρατουσα σφιχτα κοντα μου..
το ξες καλα οτι ολα καποτε τελειωνουν ετσι τελειωσε και αυτο..
μονο μη μου ξαναπεις για αγαπη γιατι ξερω καλα εσυ ποτε δεν αγαπας..
δεν θελω να μου πεις πως με αγαπησες..
θελω να μου πεις γιατι με εκανες αυτο το κακο..
δεν θελω να μου πεις οτι με σκεφτεσαι... θελω να μου πεις  γιατι με πονεσες πως μπορεσες και μου το εκανες αυτο..
δεν θελω να μου πεις αν πληγωθηκα αφου ξερεις το συνεχιζεις να με πονας..
πονας και τον εαυτο σου με αυτα που μου κανης και δεν αφηνεις μια χαραμαδα ευτυχιας στη ζωη σου...
δε θελω αλλο να με κοιτας..
ουτε αλλα θελω μεγαλα σου λογια..
την αληθεια και της πραξης σου θελω να δω..
δεν θελω αλλο τα ψευτικα δακρυα σου..
θελω να δω οτι τραβηξες το δρομο σου
οτι εισαι ευτυχισμενη με αυτον...
και αν δε το θελεις εσυ το θελω εγω για σενα..
γιατι και ας με πονεσες  και ας με σκοτωσες θελω εσυ να χαμογελας..
γιατι κανενα θελω μου δεν εχει αξια αν εσυ δε χαμογελας...
και να ξες δεν ησουν εσυ ο ενας ερωτας πιο δυνατος και απο το φοβο του θανατου...
αντιο..
Ε!

μη κλαις...

μην κλαις ψυχη μου..
εχουμε ομορφες στιγμες να θυμομαστε..
μην κλαις δε κανει βρεε..
εμεις ποτε δεν καναμε ονειρα..
γιατι το ξεραμε πως ειναι ματαιο να ελπιζουμε...
μην κλαις..
που αποψε το φεγγαρι αρρωσταινει οταν μας βλεπει..
μην μισεις ποτε τον εαυτο μας..
που εβαλες αναμεσα το ,,πρεπει,,,..
και με εδιωξες..
μη κλαις..
σς φυλαξουμε στην καρδια μας με ευλαβεια..
της ομορφες μερες που ζησαμε..
της ωραιες χαρες που γευτηκαμε..
μαζι με τα καυτα δακρυα του χειμωνα..
αυτα να ξερεις κανεις δεν μπορει να μας τα παρει..
αυτα ειναι δικα μας..
μην κλαις..
εχουμε ομορφες μερες να θυμομαστε μεσα απο εδω..
σε παρακαλω μη μου κλαις..
Ε!

οι βεντουζες της μανας μου..

ααααψψοουυ.. ααααψψοουυ...
ενα δυνατο κρυωμα με εριξε κατω..
πω πω τη επαθα τη το ηθελα μεσα στο χιονι ο χαζος και γω...
πηγα με το αμαξι στα χιονια και της εριξα μια τουφεκια μεσημεριατικα της χοντρης εξω στο χιονι...
εμ αντρας ειμαι τη να εκανα..
ειναι ρομαντικα ειπε παμε βολτα εξω στο χιονι και με δουλεψε και πηγα..
μου αρεσε και μενα η βολτα αυτη αλλα τη πληρωσα εγω που ξεβρακωθηκα. γιατι το επαιξα αντρας..
καλα να παθω τωρα ποναω ολοκληρος γιατι κρυωσα πολυ..
πονανε τα κοκκαλα μου φτερνιζομαι πυρετος τρεχει η μυτη μου..
ευτυχως οι κοφτες βεντουζες που μου εκοψε η μανα μου με εφεραν λιγο στα ισα μου...
παναθεματην λες και με φυλαγε στη πατλια...
με ξετομαριασε δυο φορες βρε αλλα ειμαι καπως καλυτερα..
βεντουζες και τη γρινια της ειχα μαζι και να μη μπορω να πω και τιποτα..
..σε τσακωσα τωρα κουνισου αν θες να μου λεει και να η γρινια της..
..το παιζεις νεος γυρνας με ανοιχτο πουκαμισο χειμωνας καιρο και αλλα πολλα...
..ηθελες χιονια με τη ξετσιπωτη ε ? εκει καλα να παθης..
....εκει να πονας γιατι δε με ακους ποτε σου..
....εμ δε καταλαβα εγω που πηγες δεν ειδα τα ρουχας βρεγμενα με εχεις για χαζη εμενα..
σαν δεν τρεπετε ηρθε εδω με το ζαπουνε παλιοκαιρο καιρο να σε παρει να πατε εξω να ξεστραβωθειτε..
με τετοιο καιρο ηθελε μελι ε ?
ηθελε κοκο η τσουραπου σου ε..?
..εκει καλα να παθεις ντυσου χρηστο μου κανει κρυο τιποτα εσυ...
εκει να πονας να βαλεις μυαλο αλητη ε αλητη..
με στολισε κανονικα..
τελειωνε γαμωτο με ξετομαριασες  και ας τη γρινια σου..
..ναι πες με και γρινιαρα τωρα σαν δεν τρεπεσαι λιγακι..
φιλες μου..
αρνουμε ακομη να παρω αντιβιωση η κατι αλλο χημικο δε τα εχω παρει ποτε αυτα μεχρι τωρα στη ζωη μου και ετσι εχω μαθει..
ας ειναι καλα τα γιατροσοφια της μανας μου βρεε..
οι βεντουζες της μανας μου οι σουπες της το στυψιμο πορτοκαλι που μου εστυβε και το βραστο τσιπουρο που εβραζα και επινα με εκαναν καλα..
φιλες μου και φιλοι εχω αρρωστησει ειμαι απεγνωσμενος εχω σαλταρει ειμαι σε μικρο πανικο που δεν μπορω να μπω να γραψω εδω στο instagram στο facebook
και στης αγαπημενες μου σελιδες..
πιστευω σε λιγες μερες να ειμαι καλα..
αμα γινω πληρως καλα θα περασω φιλες μου απο γειτονια σας..
να σας πω ενα γεια..
ααψψοουυ...
Ε!

Αγιε Ιωαννη προδρομε και Βαπτιστα βοηθαμε..

Αγιε Ιωαννη Προδρομε και Βαπτιστα..
εσυ που γιορταζεις σημερα...
ο νονος του Χριστου μας που ολες οι εκκλησιες σε εχουν μεσα..
εσυ ο μεγαλος νυστευτης προτυπο εγρατειας...
εσυ που εχεις βρει το δρομο για να τρεφεις το πνευμα σου για να εξυψωνεσαι σε ουρανια μηκη και πλατη σε ικετευω βοηθησε με....
Δωσε μου να εχω μεσα στη ψυχη μου, κανε μου να εχω μεσα στη καρδια μου συνοικο την αγαπη τη καλοσυνη το δοσιμο.... και οταν θα ψωνιζω με τη κοινωνικη καρτα αλληλεγγυης αυτα τα λιγα που περνω βοηθαμε να δινω μια χαψια απο τα πλουσια φαγωσιμα μου στους φτωχους και στους ανεργους..
στο ονομα της χαρης σου και για δειγμα του λιμου της ψυχης μου...
για να μη ξεχνω ποτε τη φτωχεια μου... Αγιε Ιωαννη Προδρομε και Βαπτιστα..... γλυκαινομαι και εγκωμιαζω της αρετες σου οπως σε διαβαζω κατι νυχτες..
Συγχωραμε ημαρτον ελεησον με αγιε Ιωαννη που εγω ο αμαρτωλος αθλιος ελεεινος βρωμικος ψυχικως και πνευματικως τολμησα και σε εχω προστατη μου και την αγια εικονα σου παντα μεσα στο πορτοφολι μου..
Αγιε Ιωαννη μου εσυ νονε του Χριστου μας προστατευσε μας σημερα που γιορταζεις δωσε υγεια στο κοσμο ολο και γινε παρηγορια σε αυτους που πονανε και κλαινε..
Αγιε Ιωαννη μου Προδρομε και Βαπτιστα του Χριστου μας..
σε παρακαλω μετρα τα λαθη σου που εχεις κανει για μενα ..
το ποσες φορες με συγχωρεσες με ελεησες με ευλογησες...
και σε ικετευω σημερα στη μεγαλη γιορτη σου κανε ακομη αλλο ενα...
ελεησε με προστατευσεμε οπως τοτε στη χιο στο παγκακι στη πικρα στο πονο μου που ειχα που δεν ειχα τιποτα παρα μοναχα εσενα..
σε ικετευω ευλογησε με σημερα που δεν ειμαι καλα και ποναω..
και εγω ο αμαρτωλος σου ταζω λειτουργεια και προσευχη σε χειμωνα βαρυ..
βοηθεια μας..
Ε!

τα ναματα του ιορδανη...

ευχομαι τα ναματα του ιορδανη και ολα τα νερα που αγιαζονται σημερα...
να γινουν ιαματα ψυχων και σωματος....
να φωλιασει μεσα στη καρδια μας για παντα η αγαπη το δοσιμο η καλοσυνη....
να εχουμε υγεια παντα προσευχη στα χειλη μας και να πουμε χρονια πολλα και ευαρεστα στο Θεο μας...
να εχουμε καλη φωτιση στης ψυχες και στης καρδιες μας αγιας μερα που ειναι...
ειθε το αγιασμενο νερο του χριστου μας να μας καθοδηγει...
με καθαρη ψυχη μεσα μας και αγαπη παντοτε...
να φωλιασουν  για παντα μεσα μας η χαρα το χαμογελο και να φερουν τη καλοσυνη το δοσιμο στα χερια μας...
ο αγιασμος των υδατων σημερα να μας χαρισει τη ζωη που μας αξιζει...
καλη φωτιση...
χρονια πολλα..
καλημερα...
Ε!

σεξ στο χιονι..

ολοι εμεις που δεν εχουμε εγωισμο....
και ρωταμε πρωτοι ..
και που στελνουμε παντα πρωτοι μηνυμα..
να μαζευτουμε μια μερα να κοψουμε τα δακτυλα μας...
πρωτος εγω να το κοψω..
ξαναρωταω..
τωρα που χιονισε εκανε κανεις σεξ στο χιονι..
η τζαμπα χιονισε βρε...
Ε!

καλη αγωνιστικη χρονια..

φιλες μου και φιλοι...
σε λιγες μερες τα φωτα της γιορτης θα σβησουν...
οι γιορτες θα περασουν και ολα θα παρουν παλι το γριζο χρωμα τους...
τιποτα δεν εχει αλλαξει..
η ανεργια που υπαρχει εκει εξω και η φτωχεια μεσα στα σπιτια μας δεν αλλαζουν ποτε οψη...
μπορει να αλλαξαμε ημερολογιακα χρονιά αλλα τα προβληματα της ανεργιας παραμενουν...
ολοι η εργατικη ταξη ειναι στην εντατικη ξαπλα και χωρις μια...
το κοινωνικο μερισμα που οσοι το πηραν ηταν ασπιρινη μπροστα στα χρεη που εχουν...
χρειαζεται θαρρος και αγωνας μεγαλος πρωτου μας τελειωσουν οι εκμεταλευτες του κεφαλαιου..
και οι εργοδοτες που πινουν το αιμα του εργαζομενου....
στην ελλαδα σημερα της διαλυμενης παραγωγικης βασης..
των πολλων κλεισμενων μαγαζιων...
της ανυπαρχτης οικοδομης...
των απληρωτων κτηνοτροφων...
των φτωχων αγροτων...
που οι ψευδομενοι αναισχυντα μας κυβερνουν ξεπουλωντας τα παντα...
καθε μερα που περναει με εξουσια και κεφαλαιο συνεχεια να ειναι μαζι...
παντα και παντου θα υπαρχει πατερας ανεργος...
μανα που ποναει και προσευχεται τη νυχτα μη της κοψουν το ρευμα..
η μη τους παρουν το σπιτι..
και με αγχος πως να ξεχρεωσουν τα βερεσεδια στο μπακαλη της γειτονιας τους..
ο κοσμος πρεπει να μπει μπροστα να ανατρεψει την φτωχεια την ανεργια ...
εμεις σαν λαος εχουμε αξιοπρεπεια και οφειλουμε να ζησουμε αξιοπρεπως...
γιατι οσο ομορφα και αν θελεις να ντυσεις τη ζωη σου..
δεν μπορεις πια αν δεν κανεις το δικο σου ταξικο αγωνα...
πρεπει να πουμε οι νεες μερες που ερχονται να ειναι δικες μας μερες μεσα απο αισιοδοξια και ελπιδα για τη νεα χρονια μας...
οπως και να εχει ομως..
και αν υπαρχει φτωχεια ανεργια φορους η ζωη ειναι ωραια...
και το δικιο της εργατικης ταξης ειναι πηγη αγωνιστικης αισιοδοξιας...
καλη αγωνιστικη χρονια...
χρηστος οικοδομος...