Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2021

εβρεχε μονο θλιψη..


 ......σαββατοβραδο αποψε μονος με πονο στο κρεβατι και να βρεχει θλιψη πολυ..

.........

..η κουβερτα πινει τη σκονη του δωματιου μου..

..σιωπη μεγαλη εξω το σκοταδι....

..νυχτα ποτιζει το μικρο δωματιο μου...

..απο το μικρο παραθυρο μου μπαινει το φεγγαρι..

............

..τα φαρμακα που πηρα απο χθες σταλα σταλα κανουν τη δουλεια τους..

...........

..αγγελος πληγωμενος ειμαι κλεισμενος σε ενα μικρο δωματιο να κοιτω εξω...

..αποψε που ποναω ουτε ονειρο δε με πλησιαζει..

..μονο η σιωπη η μοναξια και το οχυρο των δακρυων μου πενθουνε το πονο μου..

...........

..ο πονος δεν με αφηνει να κοιμηθω ουτε καν να περπατησω..

..απο το παραθυρο μου μετρω εξω τα αστερια και κοιτω και τη φλογα απο το αναμμενο  καντηλι που τρεμοσβηνει..

.............

..κουβαλω αδιαμαρτυρητα το πονο μου τα λαθη μου  και την αγανακτηση μου..

...προσπαθω να κρυψω τη θλιψη μου μα δε τα καταφερνω ο πονος ειναι πολυς αποψε που εχω μαζι μου..

...........

..ευχομαι να περασει συντομα η νυχτα χωρις αλλο πονο και να γινω γρηγορα καλα..

............

..εξω αστερια ασημοχρυσα τα βλεπω στο χειμωνιατικο ουρανο μεθαυριο ερχεται η ανοιξη..

..και ονειρευομαι ξαπλωμενος αχτενιστος με δακρυα απο το πονο μου στα ματια.. 

............

..καμια νυχτα δεν ακουει το πονο μου μονο εγω και η ψυχη μου..

..και ο ανεμος εξω στα μικρα σοκακια του ομορφου λαυριου..

............

..στο τετραδιο μου διαβαζω αυτες που ειπαν πως ειναι μαζι μου εφυγαν για να με ξεχασουν..

..διαβαζω της υποσχεσεις τους και μου ερχετε να γελασω μονος σε ενα θλιβερο βραδυ. 

...........

..δεν ξεκινησα φετος καλα μια το κρυωμα μου πριν λιγο καιρο με το χιονιά  και τωρα το ουρικο οξυ..

..η κακη διατροφη μου ψωμι τυρι με μορταδελα και τα πιτογυρα μου καθε μερα με πληγωσαν και τα πληρωνω τωρα πολυ..

.....

...οχι οχι δε φταις εσυ που κρυφα με διαβαζεις που αργησα να φαω μια χαψια καταφυγης σπιτικο φαγητο..

..της μοιρας μου το γραμμενο φταιει..

..και μονος μου τωρα  αυτοτιμωρουμαι..

..........

.παντα πληρωνω μια αγιατρευτη πληγη μου με τηε διατροφικες δικες μου αμαρτιες..

..ειναι μεσα στο Ντι Εν Ει μου αυτο...

........

..εδω δεν μπορω να γραψω αλλο..

..εδω τελειωνει και η σκεψη μου..

..γιατι οπου ακουμπαω το ποδι μου ποναω και φοβαμαι..

...περαστικα μου..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου