Αχ ! βρε μανα σε θυμαμαι..

 ..φιλες μου και φιλοι.

..παντα την Μεγαλη Παρασκευη τη θυμαμαι.

..το πρωι της Μεγαλης Παρασκευης οταν ξυπναγα και νιβομουν.

.. μετα εκανα  παντα το σταυρο μου στο μικρο μας εικονοστασι.

......

..και πηγαινα για καφε στην κουζινα.

..εκει με περιμενε η μανα μου με ενα δισκακι προυτζινο που ειχει σταχτη μεσα απο το τζακι.

..κι ενα μικρο ποτηρακι με λιγο ξυδι μεσα...

.ετρωγα λιγο σταχτη και με το ζορι επινα και λιγο ξυδι.

..μετα το καφεδακι μου. 

.....

.ειναι Μεγαλη Παρασκευη σημερα ελεγε πρωτα αυτα που σου εχω και μετα το καφε.

.για το μεσημερι φαγητο μου ειχε μονο βραστες πατατες χωρις λαδι.

..και ντοματα που την εκοβα με το χερι..

.τραπεζι δεν αφηνε η μανα μου να στρωσει.

.ενω η ιδια ολη μερα εμεινε νηστικη.. 

....

.η Κηδεια του Χριστου σημερα ελεγε χρηστο μου δεν κανει.

.ετρωγα ορθιος στο παγκο στη κουζινα.

..μαζι με κατι παξιμαδια χοντρα που για να τα φαω τα βουταγα στο ποτηρι με το νερο για να τα μαλακωσω.

.δεν μου αφηνε να πιασω μαχαιρι το εκοβα με τα χερια.

......

.δεν κανει σημερα γιε μου ειναι η Κηδεια του Χριστου μου ελεγε.

.ουτε μαχαιρι στα χερια σου.

.....

.η παρεα μου και οι φιλοι μου εξω στα ουζερι να τσακιζουν να με το συμπαθιο της γαμπαρες. 

.να τα καλαμαρακια.

..και της γαριδες.

..να και ολα τα θαλασσινα τους..

..και εγω εδω πατατες βραστες.

..εκανα σιωπη και διακριση σε ολα της για να μη τη στεναχωρησω.

.....

.την περιμενα  παντα την μανα μου να γυρισει απο την εκκλησια το πρωι που πηγενε στην αποκαθηλωση.

.μετα πηγαιναμε στο νεκροταφειο να αναψει το καντηλι να λιβανισει και αλλα πολλα.

.οση ωρα ηταν στο μνημα εγω πηγαινα στα μνηματα των φιλων μου και τα κοιτουσα και οσα ειχαν λαδι τους τα αναβα...

.......

.το βραδυ μου ειχε ετοιμο το κουστουμι για τον Επιταφιο με το μαυρο πουκαμισο μου.

.μαυρο να φορεσεις ειναι η Κηδεια του Χριστου μου ελεγε παντα..

..οταν πεθανω και εγω να φορεσεις ασπρο πουκαμισο και να εισαι χαρουμενος δεν θελω να κλαις ακους.

.ποτε δεν την καταλαβα ακομη αυτη την μανα μου.

......

..η μανα μου ντυμενη στα μαυρα και με μαντηλι μαυρο στο κεφαλι πηγαμε στην εκκλησια.

.εκει ο παπας μου φωναζε χρηστο εσυ και η παρεα σου τον Επιταφιο.

.ναναι ευλογημενο παπα μου απαντησα..

.ο παπας να πω εδω ειχε παντα το σπαθι του κρεμασμενο σε μενα πανω μου.. 

.και κουβαλουσα τον επιταφιο μας.

....

..και μετα τον επιταφιο γυρναγαμε σπιτι σιωπηλοι

ουτε φωνες ουτε κουβεντες.

μονο τα βηματα μας ακουγονταν μεσα στη νυχτα..

.....

..το σπιτι μας σκοτεινο μονο το καντηλι αναμενο πανω στο τραπεζι..

..η μανα μου εβγαζε το μαντηλι σιγα σιγα και καθοταν στην ιδια καρεκλα παντα εσκυβε το κεφαλι της και εμενε ετσι ωρες..

..σαν να μιλαγε με καποιον δικο της σαν να εκλαιγε χωρις δακρυα..

.......

..εγω απο την αλλη νεος ακομα πεινασμενος κουρασμενος δεν καταλαβαινα πολλα μονο υπακουγα..

..εβγαζα το μαυρο πουκαμισο

και το διπλωνα προσεκτικα

οπως μου ειχε μαθει..

..δεν τολμουσα να πω οτι πειναω δεν τολμουσα να πω ενα γιατι..

..γιατι σημερα δεν εκανε..

......

..τωρα χρονια μετα καθε Μεγαλη Παρασκευη την θυμαμαι..

..και εκεινη τη σταχτη και εκεινο το ξυδι που τοτε μου φαινονταν βασανο τωρα καταλαβαινω..

.....

..οτι δεν ηταν τιμωρια ηταν τροπος να ζησει το πενθος του Χριστού μας να συμμετεχει να νιωσει..

…...

..και εκεινη η κουβεντα της που δεν την καταλαβα ποτε οταν πεθανω εγω να φορεσεις ασπρο και να εισαι χαρουμενος

δεν θελω να κλαις τωρα με ποναει αλλιως..

......

..γιατι τωρα καταλαβαινω οτι ολο αυτο τα μαυρο που φορουσε παντα δεν ηθελε να το φορτωσει και σε μενα.

…....

..και καθε φορα που ερχεται αυτη η Αγία μερα Μεγαλη Παρασκευη κατι μεσα μου στεκεται ορθιο ακομη και σιωπηλο..

..σαν τοτε στην κουζινα με μια πατατα στο χερι και τη μανα απεναντι μου να μου λεει…

δεν κανει σημερα γιε μου…

…...

..και οταν πλαγιαζε πηγενα στη πλατεια του αγρινιου να δω τι εθιμο με τα  χαλκουνια που εριχναν..

......

.. Μεγάλη Παρασκευή..

..αχ βρε μανα μου παντα θα σε θυμαμαι..

..χρονια πολλα..