Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΓΙΟΡΤΗ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΜΑΣ ΤΟ ΙΕΡΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.
ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΜΒΟΛΙΖΟΥΝ ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΤΩΝ ΑΦΡΙΣΜΕΝΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ.
ΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΛΑ ΕΙΝΑΙ 9 ΟΣΕΣ ΟΙ ΣΥΛΛΑΒΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΘΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ... ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ.... ΚΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821... ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ ,,ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ,, ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΣΑΝ ΑΣΙΓΑΣΤΟΣ ΑΝΤΙΛΑΛΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΛΗΦΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΨΑΛΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΔΑΜΑΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ..
ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΡΟΥΤΣΟ ΣΤΗ ΓΡΑΒΙΑ...
ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΙΚΗΤΑΡΑ ΣΤΑ ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΑ..
ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑ ΣΤΟ ΜΑΝΙΑΚΙ... ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ.. ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΑ ΑΛΑΜΑΝΑ ΧΑΝΙ ΤΗΣ ΓΡΑΒΙΑΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΜΑΝΙΑΚΙ ΠΥΡΣΟΙ ΠΟΥ ΠΥΡΟΔΟΤΗΣΑΝ ΤΟΝ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΟ ΡΑΓΙΑ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΥΟ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΑΠΟ ΛΗΘΑΡΓΟ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΩΝ ΧΡΟΝΩΝ.. ΣΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ,,ΤΟ ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ,, ΞΑΝΑΖΩΝΤΑΝΕΥΕΙ .. ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΑ ΣΤΙΣ ΜΠΟΥΚΕΣ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΙΩΝ ΜΑΣ... Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΝΙΚΗΦΟΡΑ ΓΙΑΤΙ ΒΑΣΙΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ.. ΣΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ..
ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ... ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΑΦΝΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ.. Η ΜΕΓΑΛΟΣΥΝΗ ΣΤΑ ΕΘΝΗ ΔΕΝ ΜΕΤΡΙΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΣΤΡΕΜΜΑ..
ΜΕ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟ ΠΥΡΩΜΑ ΜΕΤΡΙΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ.. ΚΑΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΛΟΓΟ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΛΛΟΝ ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΘΥΣΤΕ ΜΕ ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΟΥ 21... ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ Η ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΝΕΥΜΑ..
Η ΜΕΓΑΛΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ.. ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΝΔΡΩΝ.. ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ.. ΤΟ 1821 ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΜΟΙΟ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. ΤΟ 21 ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.. ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΣΟΥ ΛΕΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΩ ΘΑ ΠΑΡΩ ΤΟ ΝΤΟΥΦΕΚΙ ΜΟΥ ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΛΕΦΤΗΣ..
ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΕΝΑ ΠΟΥΛΑΚΙ ΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΧΝΟΡΟΤΑΝΕ..
ΠΟΥΛΙ ΠΩΣ ΠΑΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟ ΚΛΕΦΤΙΚΟ ΝΤΟΥΦΕΚΙ..
ΜΠΡΟΣΤΑ ΠΑΕΙ Ο ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ ΠΙΣΩ Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΙΣΩ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕ ΤΑ ΣΠΑΘΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ....
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ..!! Ε!
υγ. απο το παληο μου ημερολογιο..
ναι ειναι αληθεια το REXONA δεν μενει πια εδω..
επισης ειναι στα αληθεια αποκαρδιωτικη η διαπιστωση μου το ποσο πλημμελης ειναι η σχεση των περισσοτερων φυλακισμενων εδω με την καθαριοτητα τους..
δεν ξερω ομως το λογο που αψηφουν επιδεικτικα την πολιτισμικη συνιστωσα του σαπουνιου..
και των αλλων παραγωγων της καθαριοτητας τους.
κυριολεκτικα και μεταφορικα ολοι οι εδω φυλακισμενοι ειναι ακαλαισθητοι..
ισως δεν γνωριζουν οτι η καθαριοτητα τους ειναι ζητημα αισθητικης..
για καλη μου τυχη ειμαι τυχερος μου εχω προνομιακο μικρο ατομικο κελι για μενα..
και αυτο μου επιτρεπει να αποφευγω την επαφη με τους αλλους συγρατουμενους μου...
ειναι φυσικο ακομη οτι δεκαδες ειναι οι φυλακισμενοι που εχουν στριμωχθει στο εδω καταστημα κρατησης γιατι ετσι το λενε τωρα..
θυμαμαι προσφατα ενα μεσημερι πηγα στο μεγαλο κελι στην αλλη πτερυγγα..
ε.. εκει η μυρωδια τους ηταν ανυποφορη.. πολυκαιρισμενος ο ιδρωτας τους πανω σε φτηνα συνθετικα ρουχα κατι σαν μουχλα στην εκπνοη τους..
φυτικα σαπουνια της δεκαρας πανω σε μισοπλυμενους λαιμους και λιπαρα δερματα η εικονα τους.
εφυγα τρεχοντας στο διαδρομο χωρις να γυρισω πισω ετοιμος να λιποθυμισω..
απο την μποχα τους..
η μυρωδια τους ομως με ακολουθησε μαζι με την εικονα τους..
μια εικονα κολαση με μια κολασμενη αποφορα...
η δαιμονικη τους μποχα ομως με ακολουθησε κατα ποδας..
ειχα εγκλωβιστει μεσα στη μυτη μου και σε καθε μου βημα μυριζα των ιδρωτα και την απλυσια ολων τους..
γυρισα στο κελι μου αλλα ενοειτε δεν μπηκα μεσα.
το αφησα ωρες να αεριστει να ξεμυρισει...
φοβουμενος μην μπει η μποχα τους μεσα στο δικο μου χωρο..
εκατσα εξω στο προαυλιο πολλες ωρες να φυγει η εικονα μου και μυρωδια που πηρα απο πανω μου.
δεν ξερω αν ντρεπονται για την ακαθαρσια τους..
γνωριζω ομως οτι εχουν να βαλουν νερο απανω τους απο την βαπτιση τους..
ευτυχως εδω στην δικη μας πτερυγα ολοι οι ανθρωποι ειναι τοσο καθαροι...
και τοσο μορφωμενοι και ειμαι τυχερος..μεσα στην ατυχια και στην αδικια μου..
και τελος κλεινω.. λεγοντας..
αληθεια ειναι το σαπουνι δεν μενει πια εδω..
Ε!
ο σταυρος μου..
το δωρο μου μου χαρισε η μοιρα μου..
ξεχωριστο θαρρω πως ηταν..
δεν ηταν απο τα αλλα.
το σκεφτηκα και ειπα να τον αλλαξω..
ενας ολοχρυσος σταυρος ηταν μεσα στα χερια μου και λαμπει..
οταν μεγαλωσα και πηγα στο σχολειο.
και να διαβαζω εμαθα σωστα..
με προσοχη κοιταξα τον σταυρο μου και διαβασα εκει τα λογια αυτα..
οτι αστραφτει δεν ειναι παντοτε χρυσος..
ειναι σταυρος ..
Σταυρος Κυριου.
και λεγεται..
Σταυρος του Μαρτυριου..
Ε!
καλη μου φιλη..
κατι παραξενο μου συνεβη αποψε..
κοιταζοντας απο το μικρο μου παραθυρακι εξω μακρια οσο μπορουσα.
ειδα να απλωνεται η τυχη σου..
σε ενοιωσα να αναστεναζεις την ευτυχια σου..
αγγιξα γοργη την ανασα σου στο ηλιοβασιλεμα μου..
και με τυλιξε η ευωδια του νυχτολουλουδου
και βαφτηκε πορτοκαλι η ελπιδα πανω στο σωμα σου..
κατι θεσπεσιο συνεβη αποψε..
καθως ο ηλιος πηγαινε να δυσει μεσα στο στηθος σου μου φανηκες εσυ...
ετσι ξαπλωμενη σαν την κοιμωμενη σε ειδα.. και οπως επεφτε το λιογερμα εσυ ειχες μαγεμενη χαρα μεσα σου..
κατι αφανταστο συνεβη αποψε..
στον ηλιο μιλησα που χρυσωνε τα ομορφα σου μαλλια.
και ακουσα την γαληνη να στεγνωνει την αγωνια σου ..
και τοτε ρωτησα το σουρουπο αν ξερει να μου πει ποιος πονος και ποια οδυνη..
τετοια ευδαιμονια δινει..
ποιος ερωτας θεικος και πιο φιλι προσφερει τοσο ηδονη..
πορφυρο και απανεμο αντηχησε το χρωμα της απαντησης...
κατι αλλοκοτο συνεβη αποψε..
καθως εθαυμαζα εκστατικα του ηλιου την μεταμορφωση σε μια πελωρια πορφυρη παρουσια σου..
μου φανηκε πως ακουσα τον ηχο του τηλεφωνου μου να ηχει επιμονα πολλες φορες ατελειωτες φορες σαν να ηθελε να με ξυπνησει απο το οραμα..
κατι μαγικο συνεβη αποψε..
την ιδια αυτη την στιγμη σε ειχα δει χιλια μιλια μακρυα να εισαι ονειρεμενη..
κατι ασυγχωρητο επραξα αποψε..
σε ζηλεψα και σου εκλεψα μια σταλα ευτυχια..
κατι πρωτογνωρο συνεβη αποψε..
δεν ξερω ο ηλιος η θαλασσα τα πευκα η σκεψη μου για σενα..
η τα ηλιοβασιλεμματα δεν γνωριζω..
γνωριζω ομως οτι θα συνεχισω τις αγονες πορειες και απορειες μου για σενα..
κατι ομορφο μου για σενα καλη μου φιλη μου συνεβη αποψε..
Ε!
Μεθυσα...
με ενα αθλιο κρασι..
βουιζει ο κοσμος!
θεε μου τι πονοκεφαλος..
τωρα ολα πικρος καφες..
και μεταμελεια..
που σε σκεφτομουν πολυ..
ενω ισαξια δεν ηπια..
με ηπιες...
Ε!
.
το μαυρο χρωμα μου..
το αγαπημενο μου χρωμα ειναι το μαυρο..
οταν ειδα τον εαυτο μου μεσα εδω αποφασισα να φορω μονο και παντα μαυρα..
η νυχτα μας κανει ολους να μοιαζουμε με σταρ του σινεμα..που λεει και το ποιημα.
το ιδιο ισχυει και με το μαυρο. ως ντεκορ ως τροπος ζωης ως χρωμα..
το μαυρο πιστευω δεν επιστρεφει στη μοδα γιατι δεν εφυγε ποτε.. γιατι..
το μαυρο ειναι το χρωμα που αρνειτε να πεθανει..
τωρα τα μαυρα μου φετιχ ειναι.
μαυρα σατεν σεντονια. δισκοι βινυλιου. τατουαζ. μαυρα γυαλια. μαυρη σοκολατα υγειας. και το μαυρο μου μαστιγιο...
το μαυρο στη λογοτεχνια μου ειναι..
μαυρη τουλιπα. μαυρη καλλονη. το μαυρο κουτι. το κορακι. ψυχες στον παγο...
οι μαυροι ηρωες μου ειναι..
ζορρο. κινγκ κονγκ. μαικ τζακσον. μαυροι πανθηρες.. μαυρος ιπποτης. μπατμαν. οθελλος..
μου αρεσουν επισης..
το μαυρο φορεμα της μπριζιτ μπαρντο και ο θεος επλασε τη γυναικα.
η μαυρη ομορφια της ναομι καμπελ. το μαυρο μου δερματινο μπουφαν.. παλια σαρανταπενταρια δισκακια. ο μαυρος μπερες. οι μαυρες γατες. η μαυρη μηχανη μου..
τα μεσανυχτα..το μαυρο ουισκι. τα μαυρα ματια..
τα μαυρα πουκαμισα μου..
και το μαυρο της ζηλειας που θολωνει το μυαλο του οθελλου σαν βογκητο μεγαλου πονου..
μαυρο το απολυτο χρωμα...
μου αρεσει το μαυρο γιατι εχει μυστηριο μεσα του και πολλες ερμηνειες..
το μονο που δεν μου αρεσει στο μαυρο ειναι οι μαυρες σκεψεις και..
οι μαυρες ψυχες..
Ε!
καλη μου φιλη..
μην ανησυχεις καλη μου θα ειμαι συνεχεια μαζι σου.. οπως..
και μεσα στη καρδια σου με ολη μου την αγαπη γιατι εισαι τοσο γλυκια.
σαν ενα κοριτσι αγγελος εισαι που σε ποθω απο τα βαθη της καρδιας μου..
μπορεις να με δεις..
μπορεις να με αγγιξεις..
μπορεις να με αγαπησεις..
μπορεις να με φιλησεις..
μπορεις να με αγκαλιασεις..
μπορεις να με βαλεις στην καρδια σου..
μπορεις να με βαλεις να κοιμηθω στο στηθος σου.
μπορεις να κανεις οτιδηποτε θελεις με μενα..
ξερεις γιατι ....
επειδη με ποθεις .. και σε ποθω..
και αν στη σκεψη μου εισαι ερωτας και μεσα στο μυαλο μου εισαι τρελα..
ασε καλη μου φιλη τα παραλογα σου και μεσα στην καρδια μου αν μπορεις ελα..
γιατι ξερεις καλα σε περιμενει ολος ο κοσμος μου και του παραδεισου η χαρη..
ελα λοιπον γιατι ειμαι μονος μου.
να γινουμε ζευγαρι...
φιλι ! με εναν ηλιο.. στην ακρη του !..
Ε!
