η ηλιοκεντητη μου εκανε λαικ..

...φιλες μου και φιλοι...
..η ηλιοκεντητη μου..
...μου εκανε λαικ...
......
...ηλιοκεντητη μου....
...φιλω το λαικ που μου αφησες...
...ειμαι σιγουρος οτι το καημενο το λαικ..
....υποφερει εξαιτιας της λατρειας μου...
...το φιλω συνεχως και το φερνω κοντα στο στηθος μου...
...πανω στην καρδια μου...
..τελικα θα καει και θα θυσιαστει μεσα στης φλογες της λατρειας...
..και της αγαπης που αναψε μεσα μου...
σε ευχαριστω πολυ.....
......
..ηλιοκεντητη μου...
...σε παρακαλω πες μου και ενα φαρμακο για να παψω να τρεμω σαν τρελος...
...οταν λαβαινω λαικ σου .....
...μου εχεις δωσει ενα δωρο που ποτε δεν ειχα ονειρευτει....
...πως θα το εβρισκα σε τουτη τη ζωη....
.........
..ηλιοκεντητη μου...
...καλο και ομορφο το λαικ σου...
...αλλα βγες και στο δρομο του ομορφου λαυριου...
...να σε ξαναδω....
..Ε!

ηλιοκεντητη μου...

....ηλιοκεντητη μου στης νυχτες μονοι μας ειμαστε....
..η καρδια μου εδω η καρδια σου εκει..
...μα μεσα μας διψασμενοι να ειμαστε..
...
αγρια ειναι τα ενστικτα του ερωτα κρυβοντας τη φαρετρα και τα βελη στη
 σκια του φεγγαριου...
η μοναξια μας εγινε μοιρα και μονοι μας λεμε οτι ειμαστε εραστες της μοναξιας..
...η σιωπη μας ειναι το μονο που μας ακουγεται...
..πληγωμενοι και γυμνοι με σπασμενα τα φτερα μας..
και η καρδια μας ραγισμενη φοβισμενη ειναι...

...περνανε γρηγορα οι μερες μας εσυ εκει και εγω εδω μονοι μας...
δεν θα προλαβουμε ποτε να βρεθουμε και να αγαπηθουμε...
..ισως και να ειναι το γραφτο της μοιρας μας να καλουμε τον ερωτα μας..
...με της λεξεις της σιωπης....

...ζουμε μονοι μας μεσα στο αλκοολ τη ζαλη και στο καπνο απο τα τσιγαρα μας..
...και το ονειρο μας να βρεθουμε φευγει...

...εκπτωτοι αγγελοι μας φωναζω πως ειμαστε και χασαμε τον παραδεισο
που ηταν ο ερωτας...

...μας εμειναν μονο τα διψασμενα χειλη μας σε νυχτες αξημερωτες..
...μονοι μας να ειμαστε οπως παντα εσυ εκει στο ομορφο λαυριο σου...
..και εγω παντα μονος εδω.....
...Ε!

το εικονοστασι κειμηλιο..

..το εικονοστασι κειμηλιο της γιαγιας μας μανικου...
..μετα της θειας μου σοφιάς...
..και τωρα του αγαπημενου μου ξαδελφο ηλια...
...ποσα και ποσα δακρυα ταματα προσευχες κλαματα εχει δει και εχει ακουσει εκει οπως ειναι κρεμασμενο τοσα χρονια...
..ναι υπαρχει ακομη εκει κρεμασμενο...
..υπαρχει ομως μεσα μας και  η πιστη μας που ειναι πιο δυνατη και απο των αγγελων το φτερουγισμα...
..που ειναι η πιστη μας η πιο μεγαλη και απο τους αιωνες ακομη...

... το αγιο εικονοστασι κρεμαστηκε εκει στο σπιτι στο χωριο της ομορφος ποκιστας μας πριν πολλα χρονια..
..ξεκινησε απο τη γιαγια μανικου...
..περασε στη κορη της σοφιάς
..και  τωρα εφτασε στα εγγονια της...
..ειναι το εικονοστασι τους  που ποσες και τοσες  φορες στεγνωσε τα νοτισμενα ματια τους...
..και ποσες φορες γεμισε της καρδιες τους με την ελπιδα...
..και ποσες φορες ξεκουρασε της ψυχες τους....
..απο το πονο τη πικρα τα προβληματα τους..

..για το παληο εικονοστασι κειμηλιο της θειας μου σοφιάς γραφω που εμεινε ακομη ανεγγιχτο απο το χρονο...
..που και  σε ολα τα σπιτια μας και σημερα βρισκεται...
..που φωλιαζει η πιστη και η ελπιδα μεσα μας οπως το κοιταμε...
..αρκει να μπορει να τη βλεπεις να ξεχωριζει...
..η πιστη και το εικονοστασι  μας  μεσα στα σπιτια μας ειναι πιο μεγαλη και απο τους αιωνες ακομη....

..αγαπητοι μου συγχωριανοι...
...ποσο χαιρομαι οταν πηγενω μια φορα το χρονο στο χωριο μου...
..να το βλεπω ακομη εκει κρεμασμενο...
..και ποσο συναισθηματικα νιωθω μεσα μου οπως το κοιτω...
...και ποσο θα ηθελα οταν γινει το ωραιο  μουσειο στην ομορφη ποκιστα μας...
..το εικονοστασι κειμηλιο να παει πρωτο εκει...
..το αγιο εικονοστασι του χωριου μας να κανει πρωτα ποδαρικο στο ομορφο μουσειο μας...
..της ομορφης ποκιστας μας....

..ξαδελφε μου ηλια σε ευχαριστω πολυ που το εχεις εκει και το προσεχεις...
..και αναβεις διπλα του το καντηλακι του..
..οι αγιες παληες εικονες που εχει μεσα του ακομη να σε προστατευουν και να σε ευλογουν...

..υγ.
..αφιερωμενη η αναρτηση αυτη στον αγαπημενο μου ανηψιο που μου το ζητησε...

αγαπατε τα αδεσποτα...

..απλα απλωσε το χερι σου παρτο και δωσε την αγαπη σου...
..δωστου τροφη νερο και χαδια...
..δωστου δυναμη και ελπιδα να ζηση....
..βρες ενα αδεσποτο και καντο δικο σου...
..ειναι αθωα ψυχη...
..τωρα με το κρυο σε ψαχνει..
..και στη προσευχη σου ακομη και εκει θα ειναι κοντα σου...
..αγαπατε τα αδεσποτα βρε...

λησμονησε με...

...ηλιοκεντητη μου...
...ο δικος μου στυλος δεν μπορει να γραψει τα σπανια υπεροχα χαρισματα με τα οποια εισαι προικισμενη...
..μπορει ομως να σας δειξει κατι απο τα φλογερα αισθηματα που του εμπνεει η ουρανια υπαρξη σας...
..και ο αγνος αληθινος σκοπος μου...
..ειμαι αναξαρτητος αλλα ανηκω στους φτωχους και στους ανεργους..
...δε μπορω να σου χαρισω της υλικες χαρες που θα ηθελες...
...με αυτο το βαθυ αισθημα της αληθειας τολμω και σου λεγω ναι ειμαι  φτωχος και ανεργος...
..τα εσοδα μου ειναι λιγα και δεν επαρκουν για τη συντηρηση σου...
..ουτε χρηματα μαζεμενα εχω και ουτε μονιμη δουλεια εχω...
..λησμονησε με σε παρακαλω ειμαι φτωχος δεν κανω για σενα...
...ηλιοκεντητη μου...
...ασεμε μονο να σου γραφω...
και σχωραμε...
..που οταν σε ειδα στο ομορφο λαυριο σου...
..και σε ειδα τοτε να μου γελας...
..ψιθυρισα ο ανοητος απο μεσα μου...
..ζωη μου εσυ...

οι γιορτες περασαν και τωρα τι..??

..φιλες μου και φιλοι..
..απο χθες αργα τη νυχτα τα φωτα των γιορτων εσβησαν..
..και απο σημερα  ξεστολισμα ολα τα ψευτικα φωτακια...
..οι γιορτες περασαν  και ολα θα παρουν παλι το γριζο χρωμα τους...
..τιποτα δεν εχει αλλαξει....

..η ανεργια που υπαρχει εκει εξω και η φτωχεια μεσα στα σπιτια μας δεν αλλαζουν ποτε οψη...
..μπορει να αλλαξαμε ημερολογιακα χρονιά αλλα τα προβληματα της ανεργιας παραμενουν...
..ολοι η εργατικη ταξη ειναι στην εντατικη ξαπλα και χωρις μια...
..το κοινωνικο μερισμα που οσοι λιγοι  το πηραν ηταν ασπιρινη μπροστα στα χρεη που εχουν....

...χρειαζεται θαρρος και αγωνας μεγαλος πρωτου μας τελειωσουν οι εκμεταλευτες του κεφαλαιου...
..και οι εργοδοτες που πινουν το αιμα του εργαζομενου....

...στην ελλαδα σημερα της διαλυμενης παραγωγικης βασης...
..των πολλων κλεισμενων μαγαζιων σε καθε πολη..
..της ανυπαρχτης οικοδομης που δεν υπαρχει..
...των απληρωτων ακομη κτηνοτροφων...
..και των φτωχων αγροτων...
..που οι ψευδομενοι αναισχυντα μας κυβερνουν ξεπουλωντας τα παντα.....

..καθε μερα που περναει με την  εξουσια και κεφαλαιο συνεχεια να ειναι μαζι αγκαλια..
..και οχι αγκαλια με το φτωχο  ανεργο αστεγο και εργαζομενο κοσμο....

..παντα και παντου θα υπαρχει ενας πατερας ανεργος...
.. μια μανα που ποναει και προσευχεται τη νυχτα μη της κοψουν το ρευμα η μη τους παρουν το σπιτι...
..και με αγχος ολοι τους το  πως να ξεχρεωσουν τα βερεσεδια στο μπακαλη της γειτονιας τους....

..ο κοσμος πρεπει να μπει μπροστα να ανατρεψει την φτωχεια την ανεργια...
..εμεις σαν απλος και εργατικος κοσμος εχουμε αξιοπρεπεια και οφειλουμε να ζησουμε αξιοπρεπως.....

..γιατι οσο ομορφα και αν θελεις να ντυσεις τη ζωη σου...
..δεν μπορεις πια αν δεν κανεις το δικο σου ταξικο αγωνα...
..πρεπει να πουμε οι νεες μερες που ερχονται να ειναι δικες μας μερες μεσα απο αισιοδοξια και ελπιδα για τη νεα χρονια μας....

..οπως και να εχει ομως..
..και αν υπαρχει εξω πολυ φτωχεια ανεργια και  φορους η ζωη ειναι ωραια...
..και το δικιο της εργατικης ταξης..
... ειναι πηγη αγωνιστικης αισιοδοξιας...
καλη αγωνιστικη και ελπιδας χρονια....

χρηστος οικοδομος...

Αγιε Ιωαννη νονε του Χριστου..

..Αγιε Ιωαννη Προδρομε και Βαπτιστα...
εσυ που γιορταζεις αυριο..
..ο νονος του Χριστου μας που ολες οι εκκλησιες σε εχουν μεσα..
...εσυ ο μεγαλος νυστευτης προτυπο εγρατειας...
..εσυ που εχεις βρει το δρομο για να τρεφεις το πνευμα σου για να εξυψωνεσαι σε ουρανια μηκη και πλατη σε ικετευω βοηθησε με....
..δωσε μου να εχω μεσα στη ψυχη μου, κανε μου να εχω μεσα στη καρδια μου συνοικο την αγαπη τη καλοσυνη το δοσιμο...
..και οταν θα ψωνιζω με τα λεφτα της ανεργιας μου αυτα τα λιγα που περνω...
..φωτισεμε  και να μη ξεχνω να δινω μια χαψια απο τα πλουσια φαγωσιμα μου στους φτωχους και στους ανεργους...
..στο ονομα της χαρης σου και για δειγμα του λιμου της ψυχης μου...
..για να μη ξεχνω ποτε τη φτωχεια μου την ανεργια μου και που ημουν καποτε αστεγος...
..Αγιε Ιωαννη Προδρομε και Βαπτιστα..... γλυκαινομαι και εγκωμιαζω της αρετες σου οπως σε διαβαζω κατι νυχτες..
..συγχωραμε ημαρτον ελεησον με αγιε Ιωαννη που εγω ο αμαρτωλος αθλιος ελεεινος βρωμικος ψυχικως και πνευματικως..
..που τολμησα και σε εχω προστατη μου και την αγια εικονα σου παντα μεσα στο πορτοφολι μου...
..Αγιε Ιωαννη μου εσυ νονε του Χριστου μας προστατευσε μας ολους αυριο που γιορταζεις δωσε υγεια σε ολο το κοσμο και γινε παρηγορια σε αυτους που πονανε και κλαινε...
..στους ανεργους και αστεγους..
..Αγιε Ιωαννη μου Προδρομε και Βαπτιστα του Χριστου μας..
σε παρακαλω μετρα τα λαθη σου που εχεις κανει για μενα ..
..το ποσες φορες με συγχωρεσες με ελεησες με ευλογησες...
και σε ικετευω αυριο στη μεγαλη γιορτη σου κανε ακομη αλλο ενα...
..ελεησε με προστατευσεμε  παλι και ξανα οπως τοτε εδω στο ομορφο λαυριο που πλαγιαζα στο παγκακι στο κρυο στη πικρα στο πονο μου που ειχα που δεν ειχα τιποτα παρα μοναχα εσενα..
..σε ικετευω ευλογησε με αυριο που δεν ειμαι παλι καλα και ποναω πολυ...
..ευλογησε να ερθει η παραταση μας για ολους τους συναδελφους μου..
..και εγω ο αμαρτωλος σου ταζω λειτουργια και προσευχη σε χειμωνα βαρυ...
.εδω σε εκκλησια του ομορφου λαυριου..
..βοηθεια μας....