Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

η 28η με δικα μου λογια..!!!

------
μοσχοβολαει  η αυλη στο πατρικο μου σπιτι..
βασιλικο και ασβεστη..
παντα τετοιες μερες φιλοι μου..και πριν δυο χρονια που ειμουν εξω εκει στο πατρικο μου εβλεπα την μητερα μου ευλαβικα να ξετυλιγη τη σημαια..
και την αναρτουσε  στο πιο προβεβλημενο σημειο του σπιτιου μου.. αυτο το εκανε συνεχεια καθε χρονο δυο φορες..
φετος απο οτι μιλησαμε στο τηλεφωνο δεν θα βαλει σημαια απο το θυμο της και την οργη που εχει για το κρατος γιατι τις μειωσε την συνταξη της..
και με το δικιο της..
την παραδεχομαι...
συνεχιζω.
  οταν ημουν εξω περιμενα με το τουφεκι να βρω μια μερα αργιας για να χορτασω υπνο..
και πανω στον υπνο το γλυκο να τα μεγαφωνα του
σχολειου με τα εμβατηρια..
τι των εχθρων τα φουσατα περασαν..
τι ο λιβας που καιει τα σπαρτα..
τι βαζει ο ντουτσε τη στολη του με ολα τα φτερα..
εχανα τον υπνο μου και σημερα το θυμαμαι..
πολυ εμβατηριο υπηρχε τοτε...
θυμαμαι ακομη..
  οταν ειμουν μικρος η εκανα παρελαση η παρακολουθουσα τους αλλους ηταν θυμαμαι χρονια της χουντας.  πετρινα χρονια τοτε και χρονια του φοβου και της σιωπης...

ακομα και σημερα που σας γραφω η μητερα μου εχει το συνδρομο της κατοχης.. να τρως μου λεει εκει πανω που εισαι.  και να. την αγαπημενη μου μπομποτα να την στελνει ακομα και σημερα εδω..
 Α! ρε μανα!
 σπανια και πολυτιμα μαθηματα που μου εδωσες στη ζωη μου και εγω εδω τη σκυταλη να προσπαθω να την δωσω σε αλλους φιλους εδω μεσα.
και ξερω ειναι δυσκολο πολυ ..

σημερα φιλες μου και φιλοι..
η πολεμικη ιαχη ,,αερα-αερα,, χλευαζει το χαλαζι απο σφαιρες κοροιδευει τις εχθρικες βομβες..
ειρωνευται τον καταιγισμο απο τις οβιδες..
και αντιστεκεται..
στη σημερινη γιορτη σημερα ειναι γιορτη των ελληνων.
ειναι γιορτη του ελευθερου πνευματος..

οι σκιες των ηρωων που σας παραστεκονται στη σημερινη σας παρελαση..
σας θυμιζουν την αιωνια προσταγη..
,,η ταν η επι τας,,
σημερα φορο τιμης και ευγνωμοσυνης αποτιει σημερα η ελλαδα στους αθανατους του επους του 40
στο ελπιδοφορο φως του ελληνικου οχι  στρεφονται και σημερα με αγωνιωδη τα βλεμματα πολλων λαων..
και ακομη..

η ειρηνη και η ελευθερια δεν εξυπηρετουνται με την ηττοπαθεια και την συνθηκολογηση..
οι λαοι που υποτασονται στη βια και παραδιδονται αμαχητι..
χανουν οριστικα και αμετακλητα την τιμη και την υποληψη τους...

και τελος φιλοι μου.  του χρονου δεν θα ειμαι εδω για να σας γραψω..
αν και δεν ειμαι των ζητω κραυγων. στον αερα θα κανω μια ευχη  να βρεθει του χρονου καποιος αλλος εδω στο αγαπημενο μου μπλογκ  για να γραψει με δικα του λογια το...
ζητω η 28η οκτωμβριου 1940
Ε!

1 σχόλιο:

  1. Δύο λέξεις χρωστάμε:

    ένα Ηρωικό ΝΑΙ κατάκτησης του μέλλοντος που μας ανήκει

    και ένα Ηρωικό ΟΧΙ στην παγκοσμιοποίηση στο πεδίο του Χρόνου, που οικειοποιείται ΟΤΙ δικό μας, παρελθόν, παρόν και μέλλον!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή