Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Μην Χαθεις..

 Ναι..
γεννηθηκα μονος μου..
μεγαλωσα μονος μου ..
ζω μονος μου ..
ποτε δεν ανοιξαν τα παραθυρα της ψυχης μου
εκει στο ξεφωτο οριζοντα..
ποτε δεν με χαιδεψε η αυρα μεσα στη καψα του ηλιου..
ομως σε μια στροφη του δρομου
συναντησα  Εσενα.
αλλαξες τη ζωη  μου
με μαγεψες..
σε ευχαριστω..
μονακριβη μου  φιλη..
μονακριβε μου εσυ στο κοσμο..
σου χαμογελω ομως απο αυτο το γελιο δεν βγαινει ηχος..
ουτε χρωμα..
τα χειλη μου ανοιγουν ομως τα ματια μου μενουν ακινητα..
σιωπηλα..
ισα καρφωμενα σε ενα σημειο που θελω...
που σε αναζητω..
αλλα δεν σε βρισκω...
προσπαθω να ειμαι ηρεμος δεν ενοχλω ...
γιατι ηρθες εδω και εδωσες φως  στη ζωη μου...
η παρουσια σου μου εγινε αναγκη..
μην χαθεις..
Ε!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου