Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013

Πεσμου εσυ αν Μπορεις...

ενταξει λοιπον σε πιστεψα...
σ'ποθησα.. σου εδωσα αξια.. ε.. και..?
τι ειναι δικο σου..
και τι ειναι δικο μου στην τελικη..
δικος μου ηταν ο θορυβος..
μα και οι τενεκεδες οταν αδειαζουν θορυβο κανουν..
δικος μου ειναι και ο πονος και ο ποθος μου..
οτι ηθελε κοτσια δηλαδη..
να ξερεις και τα κοτσια και να θες δεν μπορεις να τα αφαιρεσεις..
γιατι αυριο παλι εγω θα μπορω και να δωσω και να παρω αγαπη..
εσυ ομως..?
εξω απο τον ρολο της γοητειας και της αμφισβητησης που παιζεις..
μπορεις ετσι απλα να πας μπροστα σε καποιον και στα ισα να του πεις...
σε γουσταρω πολυ ρε φιλε σε εχω ερωτευτει...
και δεν με νοιαζει που πως και ποσο θα με πονεσεις..
μπορεις...?
ξερω η απαντηση σου θα ειναι σιγουρα οχι..
γιατι οι ρολοι να ξερεις ζουνε στο θεατρο και στο σινεμα..
αφυλαχτες ζωες θα μου πεις..
αφυλαχτα μυαλα θα σου πω εγω..
αλλα ξερεις κατι..?
τα βραδυα οταν κοιμαμαι μ'αρεσει να αφηνω το παραθυρο  της καμαρας μου ανοιχτο..
για να κοιτω τα αστερια..
να μην φυλαγομαι απο της νυχτας την πονηρια..
ετσι  κερδιζω ολη τη λαγνεια του ουρανου μεσα στα ματια μου..
ενω εσυ αμπαρωμενη στο καβουκι σου μεσα..
αραγε ευχαριστιεσαι απο κατι στη ζωη σου..
η ζεις μονιμα με τη θολουρα της αγνοιας μεσα στα ματια σου..?
κριμα..
και εχεις φιλη μου τοσο ομορφα ματια....
Ε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου