- - -
αλητισσα μου...
σε συλλογιζομαι να καθεσαι και αποψε εκει ..
μονη σου στις παρυφες της νυχτας..
με τα μαλλια σου χυτα στους ωμους σου
και με ενα τσιγαρο αναμενο στα χερια σου..
να σκεφτεσαι και να δισταζεις στην αποφαση..το για πιον αποψε να καιγεσαι μεσα σου.. για σενα
που χανεσαι..
η για μενα που για εδω που ειμαι και σε περιμενω..
η να καιγεσαι για το τσιγαρο σου που και αυτο σε προδιδει ..
γιατι στα χειλη σου καθως πυρωνει η καυτρα του .. εσυ λαχταρας να εισαι σε πελεγος ανοικτο..
και να απλωνεις σαν πλοιο τον καπνο σου..
αλητισσα μου..
θυμησου εκει και που καθεσαι μονη σου πως ειναι να φιλας στα κρυφα και παρανομα..
στα μικρα σοκακια του δρομου σου..
να νοιωθεις πως πεταριζει η καρδια σου απο το αγγιγμα μου οταν σε αγγιζα...
στο χαδι του κορμιου σου που πολεμαει η σαρκα ατιθαση γλυκα να τιθασευσει..
αλητισσα μου..
θυμισου πως ειναι..οταν ολα τα νυχτολουλουδα ειναι μαζι σου.
γινεται ο ψιθυρος ερωτικος κοντα σου. με φωνη πυρινη του ποθου σου για σενα..
αλητευει το φεγγαρι πανω σου και εσυ εκει χερια σκεψη μαλλια να μπερδευονται μεσα στο μυαλο σου..
αλητισσα μου ξεχαστηκες εκει στο σοκακι σου. η ποιηση σερνεται σαν πληγωμενο πουλι.
το νυχτολουλουδο μοιαζει λευκο γιασεμι να σου κανει παρεα στο μαυρο σου μεσονυχτι..
ησουν και εισαι η μαγισσα μου.. ηρθες και αγιασες το κορμι μου..
τωρα ομως που σε χρειαζομαι εσυ μου γυρισες την πλατη.. αλητισσα μου..
μην κλαις εχουμε ομορφες στιγμες να θυμασαι..
ευχομαι να ημουν εκει.! εδω ολα σκοτεινα ειναι αδεια και μαυρα. μονο η θυμηση σου με αγκαλιαζει τωρα..
δεν ειναι το σκοταδι που με τρομαζει.
δεν ειναι το κρυο που με πειραζει. αλλα ειναι η αισθηση μοναξιας που πλημμυριζει την ψυχη μου τωρα που εσυ λειπεις απο κοντα μου..
ειναι νωρις ξερω ομως βραδιασε εκει στην μεγαλη σου πολη..
το ιδιο και εδω.. καληνυχτα..!!
Ε!
- - - - -
φωτια μου...
τα παντα εχεις γυρω σου.. και πλουτο και χλιδη ομορφια και γνωση...
ενταξει το καταλαβαμε. διατηρεις τη νεοτητα με ενα τροπο που μονο εσυ κατεχεις..
εισαι ψυχουλα εισαι καλη..
εισαι η εκλεκτη για ακριβα βαλαντια...
αλλα το κρεβατι σου ειναι διπλο και το σεντονι σου μονο..
γιατι απο ερωτα εισαι αποτιστη..
γνωριζω οτι ειναι
ανακατεμενα ολα τα αισθηματα σου. απο τη μια παλευεις και απο την αλλη γρεμοτσακιζεσαι..
ο ερωτας ειναι μεγαλη υποθεση και το γνωριζεις καλα.
διεκδικησεις αμφιταλανετυεσεις και ισεποπεδωση ειναι ολα μεσα σου..
ο ερωτας για σενα μοιαζει μακρυα. αυτο το ταξιδι προς τον ερωτα ειναι πολυ μεγαλο.
στο πεισμα σου ομως ειμαι εδω για να το διανυσω μαζι σου..
ειναι αληθεια οτι ακομα αλλο ψαχνεις και αλλο εσυ βρισκεις..
καθεσαι μονη στο γραφειο σου και αναπαυεσαι διαβαζοντας τα παντα..πολλες φορες δεν προλαβαινεις να γραψεις κατι.
εξω θεου χαρα μικρη γιορτη η καθε μερα. ο κοσμος να γλεντα μα εσυ να μην μπορεις να διασκεδασεις.
τι πικρα και αυτη..
αναμεσα στο ερωτα και σε σενα σε χωριζει η αβυσσος και καπου σε σφιγγει η ενταση της στιγμης.
και αν κατι εσυ το λες αγαπη εγω το λεω ερωτα..
ο ερωτας ειναι η χαρα της ψυχης που εσυ ακομα δεν εχεις ζησε αυτο το μεγαλειο του..
γιατι ως αργα τη νυχτα καθεσαι στο κομπιουτερ σου και υφαινεις στα μπλογκ χανοντας τον ερωτα...
γνωριζω οτι γλυτωσες απο καθε ειδους προκαταληψη ελευθερωθηκες απο ταμπου ιδεες θυμους και δαιμονες.
αλλα απετυχες να νοιωσεις τον ερωτα..
μπορει να εχεις ομορφια μεσα στα σπλαχνα σου αλλα αφησες το χρονο να σχηματισει την ασχημια του στο ερωτα για τη ζωη σου..
η ζωη σου εχει ορφανεψε απο αγαπη εδω και καιρο αλλα εσυ εκει να σπλαχνιστεις το κοσμο θελεις γραφοντας με τις ωρες καθε βραδυ.
ακομα δεν εμαθες οτι υπαρχη και ο χρονος και εσυ φωτια μου... φθειρεσαι...
μην νοιωθεις ενοχη με αυτα που σου γραφω. ενοχοποιημενη ειναι η γνωμη και η ιδεα του ανεξηγητου για σενα..
το μυστικο κλειδι το εχεις μονο εσυ..ανοιξε και δες τη ζωη πιο ομορφα.. φωτια μου..
σε ειδα και σε βλεπω στην ομορφη σου φωτογραφια..
αν και δεν ειμαι γιατρος σε ειδα εχεις αδυνατη καρδια. εισαι αγυμναστη..
γιατι εισαι αποτιστη απο ερωτα..
φωτια μου..ασε ενα κομματι του εαυτου σου εκει να γραφει αφου ετσι θελεις..
και εσυ εβγα εξω να γνωρισεις τον ερωτα που σε περιμενει στη γωνια..
γιατι το μεταξενιο ονειρο σου πρεπει να γινει επιτελους πραγματικοτητα..
Ε!
--------
φιλες μου και φιλοι..
μεσα στο μικρο μου κελι εχω για παρεα ενα βασιλικο και μια γαρδενια..
την γαρδενια την ονομασα μαγισσα και τις μιλω..
για αυτη θα γραψω σημερα.. για τη γαρδενια μαγισσα.
εισαι μια γαρδενια μαγισσα αλητισσα και μονη..
ηρθες και φυτρωσες εδω που ειμαι που δεν σε καλεσε κανεις..
καλυτερα να μην σε γνωριζα και σε εβαζα εδω....μεσα στην ....
ενα ξεροκλαδι εισαι και αυτο στραβομπηγμενο..
πρασινισες και ασπρισες και εγινες μια χαρα..
μα παρεμεινες μαγισσα και αλητισσα και δεν με συγχωρεις οταν δεν σου μιλω...
δεν μεγαλωνεις οταν σε κλαδευω δεν βγαζεις φυλλα οπου σε ψεκαζω..
μονο να τη ζωγραφιζω θελει και να της γραφω..
τοτε χαιρεται ζωηρευει και μου γραφει μου μιλα.. και με κοιτα κρυφα..
η γαρδενια μου γινεται γυναικα συντροφια μου ερωμενη και με καταλαβαινει.
τι βλεπω την γαρδενια μου που με καταλαβαινει κουνα τα φυλλα της και μου χαμογελα.
και εγω συνεχιζω να τις μιλω με λογια που την αγγιζουν και την αγκυλωνουν...
τις λεγω εισαι μια γαρδενια μαγισσα και αλητισσα. παιζω με τα φυλλα της που γεμιζουν και εμενα..
σε λιγες στιγμες μεσα σε ονειρα. εξω απο αλλες σκεψεις και προγραμματισμους.
ειναι μονη της το ξερω πινει και ξεδιψα η γαρδενια αλητισσα με αυτα που της γραφω. μεγαλωνει πρασινιζει και ασπριζει ειναι μια χαρα.
μονο λιγες μερες δεν τις μιλησα και δεν πινει μαραθηκε πεσαν τα φυλλα της και με χρειαζεται.
πολυ με χρειαζεται.
για αυτο και εγω σημερα θα τις μιλησω θα τις γραψω θα την ποτισω..
γιατι αν φυγει η γαρδενια αλητισσα πια θα μου κανει παρεα εδω μεσα.
πια θα μου μιλα
θα μου γελα...και θα με κρυφοκοιτα...
δεν εχω την δυναμη να την αφησω. εχω ομως την φευγαλεα της ματια απο εκει που ειναι και το αγγιγμα της..
την καταλαβαινω.. αλλα
φοβαμαι να της πω οτι δεν σε ποτιζω αλλο γιατι το βλεμα της ειναι καθημερινο και δεν μπορει να χορεψει με το νυχτολουλουδο αν δεν την ποτισω γιατι η καρδια της ειναι φωτια και μπορει να με καψει.. ακομη πιο πολυ..
καθε μερα θελω να εχω για παρεα κοντα μου την γαρδενια μου..
την μαγισσα και αλητισσα..
γαρδενια μου γλυκια και χαμογελαστη ελα σκορπισε τη γλυκια σου ευωδια μεσα στο ταπεινο μου κελι για να λειτουργησει η καρδια μου χωρις πονο..
γαρδενια μου λιβανισε με.. παντου με το ωραιο αρωμα που εχεις και την ευγενεια σου..
γαρδενια μου γλυκια αγναντεψε τον πονο μου.. ωχ! με τη σοφια σου που εχεις εσυ μεσα σου...
φροντισε και δροσισε τον αναστεναγμο μου.. αχ! να μην υποφερω με την παρουσια σου εδω μεσα.
και φωτισε τα ονειρα μου να βαδισουν στους δρομους της ανοιξης μαζι με σενα...!!!
για σενα γαρδενια μου μαγισσα και αλητισσα..
αφιερωμενο...
και στους φιλους που με διαβαζουν βοηθωντας με να μην χασω τον δρομο...
Ε!
- - _ - -
ζηλευω αυτους που ηρεμα αντιγραφουν. και μετα ησυχοι κοιμουνται με την επιτυχια τους..
ζηλευω αυτους εκει εξω που επειδη ειναι καλα και στεκονται στα δυο ειναι σιγουροι για την ανθρωπινη υπαρξη τους..
ζηλευω αυτους που επειδη βλεπουν που ειμαι νομιζουν οτι βλεπουν και την ψυχη μου..
ζηλευω αυτους που πιστευουν πως οτι καλυτερο εχουν στη ζωη τους το κρυβουν σε ασφαλες σημειο. μαζι με τα εσωρουχα πολυτελεις τα χρωματιστα..
ζηλευω ακομη ολους αυτους που νομιζουν πως με βλεπουν και πως ειναι σιγουροι επιτυχημενοι και φιλανθρωποι..
και πανε πιο παρακατω να δουν και αλλους οπως ειδαν εμενα..
ζηλευω αυτους που ειναι εξω στον ηλιο και περνανε καλα..
ζηλευω αυτους που σχεδιαζουν την ζωη τους καθημερινα και υπερεσιακα με προσοχη και χωρις προφυλαξη καμμια φορα..
στεναχωριεμαι ομως για αυτους που εχουν προκαταληψεις φοβους παρελθοντολογιες και προπαντων φοβους τωρα για το μελλον τους...
στεναχωριεμαι που στις μερες μας ζητειται ανθρωπια..
στεναχωριεμαι ακομη για αυτους που ληστεψαν τα ονειρα σας...
και ποτε θα παψουν επιτελους να ληστευουν και τη ζωη σας...
μισω ομως τους πολιτικους που σας γεμισανε με ψευτικες υποσχεσεις..
ζηλευω ομως και τη ζωη..
γιατι η ζωη.. ειναι ωραια .. αλλα αλλος περναει καλα...
αγαπω και πιστευω σε σας που μου δωσατε στον πονο μου ζωη να μοιραστω τις ομορφες στιγμες σας.
και τελος.. ξεχαστε με σας παρακαλω..
μην με φερνετε στο μυαλο σας...!!
Ε!
---
οι ευχες μας. και τα ονειρα μας..!!
αντικατοπτριζουν τον βαθυτερο εαυτο μας..
και μας επιτρεπουν να ειμαστε..
αυτοι που πραγματικα ειμαστε..
αγγιξε τα ονειρα σου..
και εκεινα θα αγγιξουν εσενα..!!
σε ολους τους φιλους μου..
και σε ολες τις φιλες μου..
μεσα απο εδω που ειμαι..
ευχομαι..!!
ενα γλυκο νοεμβρη..!!!
Ε!
- - - -
φωτια μου...
η ζωη μου εδω στο περιθωριο ειναι κατι που καθε μερα μου φερνει και μεγαλυτερη θλιψη στην ψυχη μου..
ειναι ενας μαρτυρικος σταυρος τον οποιο πρεπει μοναχος μου να σηκωσω.
ξερω οτι δεν γινεται διαφορετικα αλλα μεσα σου βαθεια αντιδρω ακομη και δυσκολευομαι να παραδεχτω την σκληρη πραγματικοτητα..
φωτια μου..
σε σκεφτομαι συνεχεια γιατι εσυ μου δινεις δυναμη.
μεσα μου ειμαι βαθεια πικραμενος αλλα δεν θα αφησω την πικρα μου να φταση εως τα χειλη μου και θα προσπαθησω ολα τα λογια που σου γραφω να ειναι καλα και γλυκα οπως σου αρεσουν..
πεθαινω καθε μερα λιγο λιγο οσο ειμαι μακρυα σου..
εχω αναγκη απο εσενα για να ζησω.
απο τη στιγμη που τα ματια μου δεν βλεπουν τα δικα σου εχω το αισθημα οτι μου εχουν ανοιξει ολες οι φλεβες μου και οτι η ζωη μου αργοκυλαει και φευγει διχως να εχω τη δυναμη να την συγρατησω..
ειναι και η σιωπη σου.
απο το ενα δεκατο μονο να μου μιλουσες θα ειμουν ο πιο ευτυχισμενος.
γνωριζω δεν πρεπει. ουτε καταριεμαι την αδικια αυτη να μην μαθει κανεις τιποτα..
ειμαι ομως ευτυχισμενος που εχω την ευτυχια στα ματια μου και στο χαμογελο μου..
φωτια μου..
σε εξορκιζω στο οτι ονομα αγαπας και ειναι ιερο για σενα.
μην δειξης γενναιοψυχια.
μην κουρελιασεις την καρδια σου θελοντας να σωσεις την δικη μου.
μια τετοια θυσια δεν την θελω...
γνωριζω την ψυχικη ευγενεια σου..
εχω την καρδια μου γεματη απο σενα. οπως την πρωτη μερα που σε ειδα. σου δοθηκα και η συγκινησι μου ειναι τοσο εντονη και τοσο ζωντανη και φλογερη οσο και την πρωτη φορα που εβαλα την ψυχη μου μεσα στη ψυχη σου..
φωτια μου..
η αγαπη μου και η περηφανεια μου πολυ συχνα πληγωνονται.
και καταλαβαινεις πολυ καλα την πικρα της καρδιας μου οταν εσυ δεν δειχνεις την προσοχη και την περιποιηση που η ψυχη μου περιμενει απο σενα..
δεν μπορω να εμποδισω τον εαυτομου να γραψει για τη βαθεια θλιψη μου που εχω εδω μεσα..
για τη θλιψη μου που δεν θελω να τη γραψω αλλα αυτη βγαινει αφθορμητα.. σε σημειο που χανομαι σε αυτα που θελω να σου γραψω..
θελω αυτο το γραμμα μου να μην μοιαζει με τα αλλα να ειναι καπως διαφορετικο.
εχει σημασια για μενα γιατι μεσα σε αυτο κλεινω μια μεγαλη ανησυχια της καρδια μου.
εχω ενα παραξενο και στεναχωρο αισθημα που σχεδον δε με εγκαταλειπει ποτε.
και που θα ηθελα να σου το κρυψω.
αποψε ομως δεν αντεχω αλλο. ξεχειλιζει η θλιψη απο την ψυχη μου και πρεπει να σου το πω..
φωτια μου..
εχεις γραμμα..!!
Ε!
-----
φωτια μου...
ξερω οτι ερχεσαι τωρα στα κρυφα εξω απο το φτωχο μου σπιτακι σε καταλαβαινω αλλα δεν μου κτυπας πια.
καποτε κτυπουσες την πορτα μου αφηνοντας κατι και για μενα.
τωρα τιποτα γιατι εισαι δειλη...
φοβασαι μην σε καταλαβουν οι φιλοι σου..
δικιο εχεις..
ουτε ενα ψιθυρο η ενα ψιχουλο δεν μου αφηνεις..
η ωρα ειναι κιολας 12 και εσυ δεν ερχεσαι. ισως και να μην ερθεις και καθολου.
ερχομαι αμεσως εγω στη γειτονια σου και ριχνω μια ματια απο εξω διχως να μπω στο δικο σου σπιτι...
βλεπω πολυ κοσμο και καταλαβαινω οτι εισαι καλα.
ταλαντευομαι αναμεσα στην ανησυχια και στο φοβο μου μην επαθες τιποτα...
αλλα βλεπω εσυ εισαι καλα..
εγω δεν ειμαι καλα και φταις εσυ για αυτο...
φωτια μου...
το κερι μου εσβυσε μολις τωρα. η μερα αρχιζει να σκαει υπαρχει ενα περασμα απο το ενα φως προς το αλλο.
με αυτο το φωτισμο σου γραφω φωτια μου..
που αυτη τη στιγμη κοιμασαι.
μολις που μπορω να διακρινω πανω στο τετραδιο μου.
αλλα καθε ωρα να ξερεις ειναι σαν μερα φωτεινη μεσα στην καρδια μου οταν προκειται να γραψω παλι για σενα.
ο ερωτας ειναι μια λαμπα που δεν σβυνει...
η ωρα εχει περασει ειναι αργα και εγω εδω να κοιτω την ομορφη φωτογραφια σου να την προσεχω.
αν ηξερες ποσο μετα απο εσενα θα γινει αυτη οτι πολυτιμοτερο εχω στον κοσμο.
φυσικα ποτε το ποτραιτο σου που εφιαξα δε θα μπορεσει να αντικαταστηση την παρουσια σου.
αλλα θα ειναι σαν κερι εδω μεσα που το αναβει κανεις για να μην μεινει μεσα στο πυκνο σκοταδι οταν ο ηλιος χαθει πισω απο τα συννεφα.
φωτια μου..
ο δικος μου ηλιος εισαι εσυ. ερωτα μου..
χιλιες φορες πιο ωραια και πιο λαμπερη απο εκεινον.
η νυχτα μου ειναι το να εισαι μακρυα μου..
στον ουρανο το δικο μου δεν εχω αστρα εγω να με οδηγησουν.
θελω λοιπον καποιο φως. και αυτο το φως ειναι το ποτραιτο σου που εχω εδω για μενα..
φωτια μου...
οπλιζομαι με υπομονη και περιμενω να ερθεις στο φτωχικο μου σπιτακι να μου κτυπησεις και παλι τον πορτα αφηνοντας απο κατω κατι ομορφο που μονο εσυ κατεχεις..
ευχομαι να μου χαμογελασει η τυχη και να σε φερει πολυ γρηγορα στο φτωχικο μου να μου αφησεις το ψιθυρο σου..
μακαρι..!!
Ε!
