Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012

Ενοχος Αθωος..

μερα μαγιου.. θυμαμαι..
δικαστηριο κεκλεισμενων των θυρων..
και η συνειδηση της κοινωνιας ντρεπεται να ερθει να εμφανιστει εδω..
ο δικαστης στην εδρα αυστηρος..
ο εισαγγελεας ψυχρος.
το εγκλημα.. που δεν υπηρχε..
διχως τις χειροπεδες παρακαλω..
τα δυο μου χερια γυμνα.. σαν λουλουδια μαη..
η ανοιξη για μενα εκεινη την χρονια δεν ανθοφορησε ποτε...
 στην αιθουσα ο δικαστης ο εισαγγελεας οι ενορκοι..
και μαρτυρες κανεις...
ο δικηγορος μου..  τυπικα παρων αλλα στα προφορικα  απων..
ο γραμματεας στην εδρα πανω στο ριγωμενο του χαρτι  ιχνογραφει.. ζωγραφιζει..
τι αλλο.. το προσωπο της  π..... κοινωνιας..
στο εδωλιο εγω με δυο ματια σαν το φως του φεγγαριου.. απο τη στεναχωρια μου..
ψηλα ο Εσταυρωμενος ενοιωθα να με κοιταζει.. μεσα στα ματια μου..
προσευχομουν  νοερα.. και τον παρακαλουσα..
ανεγνωσθηκαν τα εγγραφα..
αλλα τα φυλλα της καρδιας  δυσαναγνωστα...
 οπως και της δικογραφιας αδιαβαστα..
τι απολογεισαι.. κατηγορουμενε..
διαβαστε μου σας  παρακαλω τα δικαιωματα μου κυριε προεδρε..
 και γιατι δικαζομαι σημερα εδω..
σας ακουσα με προσοχη η μαρτυς που ειναι...
δεν υπαρχουν στοιχεια με πια κατηγορια με εχετε εδω σημερα και γιατι..
δεν εκανα εγκλημα δεν ειμαι εγκληματιας φωναζα..
σιωπη κατηγορουμενε.. ξεχασατε τι κανατε  χθες με το μουσικο σας οργανο..
κοκκινησα απο ντροπη...
ολα τα ξερουμε ειναι εδω στη δικογραφια μας...
μαζι με τη καταθεση σας..
μπλοφαρετε δεν ξερετε τιποτα δεν υπογραψα    ποτε καμμια καταθεση...
πταισμα ειναι η υποθεση μου και οχι κακουργημα κυριε προεδρε..
σιωπη κατηγορουμενε..και καθηστε κατω...
πταισμα το λετε εσεις αυτο το αλλο η..... τι ειναι..
ποιο αλλο κυριε προεδρε δε σας καταλαβαινω..
και ποιος με κατηγορει να γραφτει στα πρακτικα του δικαστηριου θα του κανω μηνυση..
 επεσε σιωπη..
εισαγγελεας μια φορα μιλησε..
τι γραμματικες γνωσεις εχετε κατηγορουμενε...
μεχρι διετης νομικης πηγα κυριε εισαγγελεα..
γιατι φυγατε απο τη προεδρικη φρουρα..
δεν εφυγα με εδιωξαν δεν με ηθελαν για τσολια στον αγνωστο στρατιωτη λογω πολιτικων φρονιματων η δεξια τοτε  κυριε εισαγγελεα...
που πηγατε μετα..
στη λημνο και εσπαγα πετρες με τη βαρια να τις κανουμε χαλικι να φιαχναμε  με μπετα πολυβολεια..
σε τι ειστε τωρα συνδικαλιστης..
προεδρος οικοδομων υπερασπιζομαι τα δικαιωματα μας μαζι με ολων των συναδελφων μου...
βλεπω εχετε κυριε εισαγγελεα το ποινικο μου μητρωο στα χερια σας..
αρα με βλεπετε ποσο ειμαι καθαρος...
καθιστε κατω κατηγορουμενε.. φωναξε παλι ο προεδρος...

απανταω στο κυριο εισαγγελεα κυριε προεδρε να μην απαντησω...
ο δικηγορος τους με ρωτησε την εκανες  την καλη  ετσι ειρθες στην αθηνα και εγινες..
για να με ψαρεψει..
δεν σας καταλαβαινω κυριε δικηγορε δεν εγινα τιποτα και απαιτω πληθυντικο και ευγενεια και οχι ειρωνεια απο σας ειδικα..
καθηστε κατω ειπα φωναξε παλι ο δικαστης...
επεσε σιωπη..
εξω στο πρεβαζι του παραθυριου ενα περιστερι να προσπαθει να ισορροπησει..
κανοντας σπασμωδικες κινησεις με τις αμαλαγες φτερουγες του...
ο Δικαστης  διασκεπτεται με τη συνειδηση του..
και  πιο περα τα χερια του γραμματεα ακουμπισμενα στην εδρα σαν τα δακτυλα ..
που ξεψυχησαν στα πληκτρα  του πιανου..
ο εισγγελεας διαβαζει τον ποινικο του δικαιο ..
και κατι λενε μεταξυ τους βαζοντας τα εγγραφα μπροστα στο προσωπο τους..
σηκω ορθιος κατηγορουμενε...
τι αλλο εχετε αλλο να μας πειτε..
την ελαχιστη ποινη  σας ζητω κυριε προεδρε.. αφου το ποινικο μου μητρωο ειναι καθαρο..
σας παρακαλω μην μου καταστρεφετε τη ζωη μου.. πταισμα ηταν αυτο που εγινε..
αποδειξεις δεν υπαρχουν αδικα κατηγορουμε      πεστε και εσεις κυριε δικηγορε μου κατι..
απολυτη ησυχια..
πρωτη φορα στη ζωη μου ακουγα εκεινη την ωρα την καρδια μου να κτυπα..
απο την αγωνια μου..
ενοχος...
..  μηνες και .. ημερες χωρις αναστολη και χωρις εξαγορα ποινης..
το περιστερι ταλαντευεται να πεσει..
στο κενο.  παγωσα εμεινα σαν αγαλμα...
δεν μπορουσα να πω κουβεντα.
με πλησιασε ο δικηγορος μου  λεγοντας καθαρη την εβγαλες θα κανουμε εφεση ..
τον κοιταξα παραξενα εισαι χαζος του ειπα δεν ξερεις εισαι νεος  οτι..
μεχρι να δικαστει η εφεση μου θα εχω βγει του ειπα απο εκει..
εξω φωνες πολυβουος ο δρομος απο καποιους  που διαδηλωνουν για την ειρηνη..
οι πορτες ανοιξαν..
και η κοινωνια των κεκλεισμενων των θυρων δεν ομολογησε...
η μαρτυς δεν ειρθε να πει την αληθεια γιατι  ξερω καλα πληρωθηκε και αυτη...
και δικαστηκα την πληρωσε ενας αθωος..
εξω η κλουβα με περιμενε..
μπηκα  μαζι τους και πηρα το δρομο  προς τη .....
συνεχιζετε.. με το η κραυγη μου...
Ε!
υγ.απο το ημερολογιο μου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου