ναι ειρθες παλι στο ονειρο μου...!!!

μ

 ...μαγισσα μου...
ναι ηρθες στο ονειρο μου...
τα δυο μου χερια περιμενουν το κορμι της..
σαν ενα ξεχασμενο  απο χρονια αρωμα ..
σαν μελωδια να πω που συναντας καπου εξω στο δρομο..
ηρθες και γεμισες ξανα  με λαμπερες αναμονες το βλεμμα  μου που το νομιζα σβησμενο..
ηρθες  και σκορπισες εντος μου  ενα αγριο ποταμι επιθυμιας που με πυρωνε και λαβρο γινοταν σε καθε αγγιμα σου..
τωρα τα δυο μου χερια  περιμενουν το κορμι σου που στην αναμονη τοσο καιρο εδω που βρισκομαι  ανεργα εχουν μεινει..
τωρα που θα ξαναερθεις θα σου κατεβασω ολα τα αστρα κατω και μαζι με τα νυχτολουλουδα στο προσκεφαλι σου θα τα εναποθεσω..
ηρθες  ζω την ανασα σου και ανασαινω το γιασεμι αρωμα σου απο το υπεροχο κορμι σου..
σε ψηλαφιζω και ενας βασιλικος  μου αναδευει ζαλη..
... μαγισσα μου εισαι γλυκισμα  εισαι γλυκο του κουταλιου που με τραταρεις και εγω σαν ανταμοιβη  σου χρωσταω αγαπη..
μεντα ειναι η αυρα σου  και με μεθαει..
και οταν ξυπνω ιδρωνω που σε ειδα και τα σεντονια μου εδω αν δεις ευωδειαζουν μελι και μου θυμιζουν το ονειρο μου  για σενα...
ηρθες στο ονειρο μου και θυμηθηκα πως ειναι να φιλας κρυφα  μεσα εδω στη σκια να χωνω τα τρεμαμενα μου δακτυλα κατω απο τα ρουχα σου να νοιωθω το δερμα σου δειλα και αυτο να πεταριζει απο το αγγιμα μου..
και ντροπαλα  στο δρομο του χαδιου  που σε αγγιζω γινεσαι σαρκα ατιθαση  γλυκια..
ηρθες ναι στο ονειρο μου ..
και η καρδια μου θυμαται τα φιλια σου  μυριοβολαει ακομα το στομα μου απο τα χειλη σου..
η καρδια μου θυμαται τα χαδια σου μεσα στα βαθεια μου  ψαξε με θα δεις την αληθεια στο κορμι μου..
ναι ηρθες στο ονειρο μου και οταν ξυπνησα ειδα οτι ειμαι ολο ρωγμες...
ζημια..!!
Ε!

αναρχικος μνημης εγω...!!!

μαγισσα   μου...!!!
ναι εμαθα με τον καιρο  να μην δειχνω τι νοιωθω..
δεν εμαθα  ομως και να μην  νοιωθω..!!
αναρχικος μνημης ειμαι εγω...
τελος σε προσποιησεις δηθεν σε ξεχασα..
ειμαι εδω και σε αναζητω  και αφου  διεκδικω επαξια την αναγνωριση για το κατορθωμα της ζωντανης καρδιας μου.
επειτα απο το τραγικο ναυαγιο των προσδοκιων μου  σε ξερα διαψευσεων..
εισαι και εσυ εδω..  να σκεφτεσαι  τις λεξεις που κρυβω για σενα.    ξερω δεν φευγεις   η σκεψη μου ειναι επανω σου διαρκως να σε ανακαλυπτω..
σε εχω σαν φυλακτο και δεν σε αποχωριζομαι ποτε ..
σαν την σαρκα μου  δικη μου ζωντανη..
η βατος... η  καιομενη της μνημης μου..
εκεινη  ειμαι εγω..  εκεινη παντου οσο εγω.. εκεινη παρουσα  καθε στιγμη και καθε πρωι που κοιτω το μικρο μου καθρεπτακι  η μορφη της στη θεση τη δικη μου  βλεπω  να παρεμβαλλεται..
εχω  την παραισθηση  οτι τα ματια σου  ειναι δυο ομορφα και φωτεινα που με κοιταζουν χαμογελαστα..
τα νοιωθω αλλοτε να με ποθουν και αλλοτε να με απειλουν..
  μαγισσα..  μου το μυστικο μου τωρα το κατεχεις και ξερεις πως εδω που ειμαι βλαστανει ο ερωτας...
τα αποκρυφα μυστικα μου ονειρα τα αφηνω να ταξιδευουν  προς σε σενα  λευκα και ομορφα..
και εγω απο εδω  καθομαι και τα αγνατευω...!!
Ε!

ο θεος της διψας

μαγισσα  μου!!!
καποτε ετσι σε φωναζα και τα χειλια μου εσταζαν γλυκα.  τωρα μονος εδω οπως παντα  χωρις  να κανω τιποτα σε σκεφτομαι..
εφυγες τελικα χωρις αντιο..
αληθεια ποσα αντιο ειχαμε αναταλλαξει..
τα περισσοτερα πικρα  συνοδευμενα με πονο..
εχω ακομα  στο μυαλο μου  την τελευταια σου εικονα απο εσενα..
τωρα μονος μου καθομαι και σε σκεφτομαι και λεγω ο θεος της διψας και του ερωτα σε μια μυστικη συμφωνια σε δεχονται στη  σκεψη μου..
σε χαιρετω αλλα  που και που να ριχνεις και ενα αστερι και εδω που ειμαι..
εγω απο εδω που βρισκομαι στο υποσχομαι  μαγισσα μου  θα ψαχνω το σημαδι σου..
θα βγαινω κοντα στο μικρο μου παραθυρακι και θα σου λεω  καλοσωρισες και παλι...
Ε!

σκεψεις... εξαψη...!!!

μικρη καλη μου φιλη...
παει πολυς καιρος τωρα  απο τοτε...
που αγγιχτηκαμε  τυχαια  κατω απο το τραπεζακι στο καφε  θυμασαι..
γονατο με γονατο  και αναριγω  ακομα  και τωρα το φιλημα  αυτο. 
το φευγαλεο των ρουχων..
τα χερια μου δειλα..  δεν σε αγγιζουνε.. δεν το τολμουν..
αν και ιδρωνουμε   στη σκεψη αυτη  πορφυρα ροδοπεταλα   επιθυμιας γεμιζανε  τις χουφτες μου..
αχ!  το αρωμα  απο το δερμα σου να τρυπωνε  στις παλαμες μου για  λιγο...
για λιγο μονο....
και οσο η γουλια  του καφε κανει να κατρακυλησει στο αφωνο απο  αμηχανια  λαρυγγα μου...
οσο  το βισατικο  απο ντροπαλοτητα  βλεμμα μου  τολμα στο λευκο της κορφο..
στο αχνιστο της μπουστο λιγο να σκαρφαλωσει..
στα χειλη μου τραγανισε η εξαψη..
αναβω τσιγαρο για να καλυψω το κοκκινο απο το δαγκωμα ...
νοιωθει το ιδιο..??
τωρα σε συλλογιζομαι να καθεσαι και αποψε  στις παρυφες της νυχτας  με τα μαλλια σου χυτα στους ωμους και με ενα τσιγαρο..
ενα τσιγαρο στα δακτυλα σου να στεκει και να δισταζεις στην αποφαση..
για ποιον και αποψε  καιγεται εντος της...
για την ιδια που χανεται..??
για μενα που χαθηκα..??
η για το τσιγαρο της  που και αυτο την προδιδει γυρω στα χειλη της καθως πυρωνει  η καυτρα του...
ναι μικρη καλη μου φιλη...
παγιδευτικα χωρις να το θελω  σε λαθος  εποχη  τωρα  καπου καπου καθομαι και γραφω για να γεμισω το ημερολογιο μου κλεισμενος εδω μεσα  βλεποντας το ονομα σου που εχω χαραγμενο  στον τοιχο μου..
θελω να ξερεις οτι  δεν χαιδεψα ποτε  τους λογισμους σου.. 
ουτε που προλαβα να ρωτησω  τι χρωμα εχει η αγαπη..
ποια γευση εχουν τα φιλια..
γιατι ητανε παντα  αναμεσα μας  του παρελθοντος η  σκια.
που η θεα της επαγωνε του ερωτα το βλεμμα...
τωρα κλεισμενος εδω σκεφτομαι το  καθηλωμενος στο χθες  ονειροπολωντας  το αυριο....
Ε!

για κατι παλιες αγαπες γραφω..

 αργα νυχτα κοιταζοντας το κινητο μου...
ειδα κατι φωτογραφιες απο παλιες αγαπες.. και ενοιωσα την αναγκη να γραψω κατι για τις περασμενες μου αγαπες..
για αυτες που τοσο αγαπησα και πιστεψα και που για ανταλλαγμα  αυτες με προδωσαν και χαραξαν σημαδια  στην καρδια μου..
και γεμισαν ρυτιδες στο προσωπο μου.
πολλες φορες προσπαθησα   να τις ξεχασω  να τις απαρνηθω  μα μου σταθηκε αδυνατο. δεν μπορεσα δεν μπορω  δεν θα μπορεσω ποτε..
οι αναμνησεις τους θα μεινουν για παντα στην καρδια μου.. ειτε γλυκες ειναι  ειτε πικρες  δεν εχει σημασια..
ειναι κομματια απο τη ζωη μου και για να τις απαρνηθω ειναι σαν να ξεριζωνω τον ιδιο μου τον εαυτο..
πολλες φορες τις νυχτες μενω αυπνος  και κοιταω με θλιμμενα ματια απο το μικρο μου παραθυρακι τον ουρανο.. μηπως βλεπω και τιποτα αλλο..
βλεπω τα αστερια το ενα πλαι  στο αλλο  φωτεινα   χαρουμενα  και θυμαμαι  πως ειχα και εγω καποιες  που με κρατουσαν  συντροφια   στις χαρες και στις λυπες μου.
μα τωρα πια δεν  ειμαστε μαζι..
εφυγαν απο τη ζωη  μου  απλα και αθορυβα  οπως ηρθαν.
εφυγαν αφηνοντας  σε εμενα για συντροφια  την θλιψη τον πονο   το κλαμα τη σιωπη..
αφηνοντας με στη σκληρη αβασταχτη μοναξια μου εδω μεσα που βρισκομαι   και χαθηκαν..
ξερουν που βρισκομαι και δεν εκαναν τιποτα ουτε ενα γραμμα η ενα μηνυμα στο τηλεφωνο..
το φεγγαρι με κοιταζει  θλιμμενο  σαν να καταλαβαινει τις σκεψεις μου..
τωρα το ξερω πολυ καλα πως δεν θα γυρισουν πισω κοντα σε μενα ποτε..
εφυγαν και εμεινα μονος μου..
ισως ειναι φυσικα ολα αυτα που εκαναν αλλα εγω γυριζω και κοιταζω πισω  τη ζωη..
και λεγω που ειναι ολες αυτες οι παλιες αγαπες τωρα που τις χρειαζομαι  τωρα που αιμορραγω..
Ε!

ε! ερωτας..!!!

ο ερωτας  μου....
πεθαμενος τωρα κυκνος σαβανωμενος ειναι..
πνιγμενος  στην ομορφια  του σαν τον ναρκισσο  σε ονειρα  της ματαιοδοξιας..
απομεινα μονος μου  να κανω κυκλους κλεισμενος εδω μεσα και να σκεφτομαι οτι...
εγω που γεννηθηκα με την ομορφια μεσα στην ψυχη μου μεσα στα σπλαχνα μου αφησα τον χρονο απο τα λαθη μου να σχηματισει τωρα ασχημια στο προσωπο μου.
εγω που εμεινα εκθαμβος  μπροστα στα χρωματα της ζωης και του ερωτα  τωρα ξεμακρυνα και χαθηκα.
χαθηκα μεσα στην μοναξια την σιωπη και στο γριζο της αδικης ζωης..
τωρα μεσα απο εδω μιλω στο πουθενα.. βγαζω κραυγες σιωπης που επιστρεφουν σε μενα.. στο τιποτα.
η ζωη μου ορφανεψε απο ερωτα  και μοιαζει με τοπιο νυχτας σιωπηλης.
εκανα ονειρα σπαταλα για τον ερωτα θα ελεγα καταστροφικα  γιατι πιστεψα  στην σχεδιασμενη ευτυχια.
τωρα το ονομα ερωτας μου εμεινε γραμμενο στον τοιχο και το κοιτω..
αλλα οι τοιχοι δεν μιλουν παραμενουν σιωπηλοι σαν τους αιωνες.  μενουν θλιβεροι παληοι και ολογυμνοι περιμενοντας παλι να τους γραψω κατι..
να τους γραψω για τον ερωτα περιμενουν και να σκεπασουν με την σιωπη τους τη φλυαρια των πραξεων μου..
μενουν εδω παντοτε  φρουροι των περιστασεων και μαρτυρες  των γεγονοτων..
οι τοιχοι μενουν και σιωπουν  περιμενοντας να τους γραψω .
και τους γραφω γεμιζοντας λεξεις για τον ερωτα γιατι ξερω μεσα απο το βουβο τους  μιλημα  θα μου θυμιζουν την ιστορια μου..
ε!  ερωτας...!!!

οχι στο νεο χαρατσι τους..

ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΤΟΥΣ...!!! δημοσιεύτηκε στις 24/09/2011 13:46:30 από SEXOIKODOMOS

φιλες και φιλοι..
την ωρα που πολλοι κοσμος  δεν μπορει να βρει μεροκαματο  την ωρα  που η ζωη σας γινεται κολαση απο την φτωχεια  και την ανεχεια  σας καλουν να πληρωσεται  νεους φορους  νεα χαρατσια  για να τα χαρισουν στους τραπεζιτες  στα μονοπωλια στους ομιλους  στις κατασκευαστικες εταιρειες..
την ωρα  που η ανεργια εχει  μονιμοποιηθει  στο σπιτι του οικοδομου  του απλου πολιτη  και παζαρευει  μεροκαματο ξευτιλας για να παει ψωμι στο σπιτι του την ωρα που λυνουν τα χερια των αφεντικων  για να τρομοκρατουν και να εκβιαζουν  τους εργατες  για ενα κομματι ψωμι  η εφορια στελνει  τα μπιλιετακια  που το βαφτισαν  εισφορα αλληλεγγυης..
την ωρα που οι τραπεζες απειλουν χιλιαδες οικογενειες να τους παρουν το σπιτι  την ωρα που χιλιαδες  νοικοκυρια απεκτησαν ενα κεραμιδι  με χιλιες στερησεις βαζουν  φορο ακινητης περιουσιας.
φιλες και φιλοι  για αυτη την αναπτυξη που μιλουσαν  λενε πως πρεπει να κανετε θυσιες. σε αυτη την αναπτυξη  πεστε οχι γιατι ειναι μονο για το κεφαλαιο τους εργοδοτες και ειναι εχθρικη και επικινδυνη για ολο το λαο..
απεναντι σε αυτη την κατασταση εχετε καθηκον να αντιδρασετε οργανωμενα για να μπορεσετε να βαλετε εμποδιο στην εγληματικη πολιτικη της κυβερνησης και των μονοπωλιων.
και για να ανοιξετε τον δρομο  για την ικανοποιηση τν δικων σας αναγκων  επιβαλλεται να παρεται την κατασταση στα χερια σας..
το μαυρο μπλογκ κυβερνησης  τροικας  κομματων  κεφαλαιου  που εχει εξαπολυσει σφοδρη επιθεση στη ζωη σας  δεν εχει στοχο  να προφυλαξει  τα δικα σας συμφεροντα..
για τα δικα τους συμφεροντα αγωνιουν..
αυτο που επιφυλασσουν στην εργατικη ταξη  τα φτωχα  λαικα στρωματα ειναι ανεργια  μεροκαματα πεινας συνεχομενη και αυξανομενη φορολογια ακριβεια και εξαθλιωση της ζωη σας..
ηρθε η ωρα να παρετετην αποφαση σας.
μην συμβιβαζεσται.
αρνηθειτε την θανατικη καταδικη τη ζωη σας..
αρνηθειτε να πληρωσεται τα χαρατσια τους..
αρνειθειτε την πολιτικη που καταστρεφει τη ζωη την δικη σας και των παιδιων σας..
δεν εχετε ευθυνη για το χρεος..
και τελος μπορειτε να τους σταματησεται  να εμποδισεται τα βαρβαρα αντιλαικα μετρα τους..
δεν ειναι ανικητοι...
ολοι μαζι σε μαζικη οργανωμενοι αρνηση  πληρωμης των νεων και παληων χαρατισων..
να τους γυρισεται πισω τον λογαριασμο...
οχι στο νεο χαρατσι τους..
Ε!